Peer-to-peer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verloop van het geschatte aantal gebruikers van de in anno 2006 drie populairste p2p-netwerken: het FastTrack-, eDonkey- en het Gnutellanetwerk, tussen januari 2003 en eind mei 2006.[1]

Een peer-to-peernetwerk (of p2p; Engels: P2P) is doorgaans een computernetwerk waarin de aangesloten computers gelijkwaardig zijn. Het woord komt van het Engelse peer, dat 'gelijke' betekent. Een dergelijk netwerk kent geen vaste werkstations en servers zoals in het client-servermodel, maar heeft een aantal gelijkwaardige aansluitingen die functioneren als server en als werkstation voor de andere aansluitingen in het netwerk.

Kenmerken[bewerken]

Dit peer-to-peer-netwerkmodel staat in contrast met het werkstation-servermodel (Engels: client-server). Elke aansluiting is in staat om een ondersteunde overdracht te starten en te beëindigen. Peer-to-peer-aansluitingen kunnen verschillen in lokale configuratie, verwerkingssnelheid, bandbreedte van het netwerk en opslagcapaciteit. P2p-techniek wordt vaak geclaimd efficiënter te kunnen distribueren dan server-client. Hier is echter geen onderbouwing voor. Nederlandse internetproviders claimen het tegenovergestelde: p2p belast het netwerk meer dan downloads of streams. Met name bij realtime-p2p-diensten (telefonie, livestreams) kan de overhead aan data (parityfeeds, communicatie) leiden tot forse toename in de belasting van het netwerk.

P2p bestaat uit zogenaamde nodes, een node kan aan- of uitstaan. Een node geeft de bereidheid weer om informatie te willen delen met overige p2p-gebruikers. Een actieve node geeft andere mensen de mogelijkheid bestanden te downloaden van zijn computer.

Een voorbeeld van een p2p-netwerk.

Uitwisselingsnetwerken[bewerken]

Ook kan de term toegepast worden op een onbepaald aantal netwerktechnologieën en -applicaties die gebruikmaken van dit model (zoals het NNTP-protocol, dat gebruikt wordt door Usenet-nieuwsgroepen). De term wordt het meest gebruikt als men het heeft over uitwisselingsnetwerken, zoals Gnutella, FastTrack, WinMX, BitTorrent en eDonkey2000. Deze netwerken bieden de mogelijkheid om gratis en grotendeels anoniem bestanden of delen van bestanden te versturen tussen computers die zijn verbonden met het internet. De Engelse benaming hiervoor is filesharing.

Gesloten p2p-netwerken[bewerken]

Inmiddels zijn er ook gesloten p2p-netwerken in ontwikkeling, die werken volgens het contactpersoon-principe. Een voorbeeld hiervan is GigaTribe. Hier kan een gebruiker andere mensen toevoegen aan zijn contactpersonen, waarna hiermee bestanden gedeeld kunnen worden. Als meerdere personen hetzelfde bestand hebben, kan er, net zoals bij veel open p2p-netwerken, van meerdere gebruikers tegelijk gedownload worden.

Peer-to-peernetwerken, -protocollen en -applicaties[bewerken]

Formaat:

  • netwerk/protocol
    • applicaties die dit netwerk gebruiken





Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Aan de slag met BitTorrent.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. www.slyck.com/stats.php (offline, zie archive.org)