Permissiviteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Permissiviteit is een attitude waarbij men zeer veel toelaat zonder voorwaarden te stellen en het toepassen van sancties en verbodsregels zo veel mogelijk tracht te weren. De term kwam in het spraakgebruik op het einde van de jaren 1960. Het wordt onder andere gebruikt om een opvoedingsstijl aan te duiden. Deze stijl wordt soms gesteld tegenover de autoritatieve stijl maar is actiever dan de laissez-faire stijl omdat ze wel opvoedkundig handelen veronderstelt. De autoritaire stijl staat nog verder van de permissieve stijl af. De permissieve stijl is vaker te herkennen bij moeders dan bij vaders[1].

De permissieve maatschappij wordt gekenmerkt door een libertaire houding tegenover normen en gedrag. Bijvoorbeeld een vrijere opvatting over seksualiteitsbeleving. Door tegenstanders wordt gewezen op de nadelen van zo'n houding, in genoemd voorbeeld bijvoorbeeld het verspreiden van seksueel overdraagbare ziekten.

De term permissieve maatschappij past bij uitstek bij de zestiger jaren waarin meer vrijheden ten aanzien van kunst, abortus, homoseksualiteit en afschaffing van de doodstraf ingang vonden.

Voetnoten[bewerken]

  1. Jeanette Doornenbal, Ouderschap als onderneming, 1996 ISBN 90-6224-368-1