Philadelphia Mint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gebouw van de Philadelphia Mint

De Philadelphia Mint (Nederlands: Munt van Philadelphia ) is opgericht omdat er een nationale identiteit en commercie nodig was voor de Verenigde Staten. Dit leidde de Founding Fathers ertoe dat er een nationaal munthuis moest komen. Dit had tevens een hoge prioriteit vanaf het moment dat de Grondwet van de Verenigde Staten geratificeerd werd.

De Muntwet van 1792 ging in op 2 april van dat jaar. Hierin stond ook dat de United States Mint (Nederlands: Munt van de Verenigde Staten) opgericht moest worden. Op dat moment was Philadelphia nog de hoofdstad van de jonge natie, daarom werd de Munt ook daar gebouwd. In de Muntwet stond ook dat er een decimaal stelsel moest komen gebaseerd op een dollar eenheid; gespecificeerd gewicht, samenstelling van het metaal en de fijnheid; en verplichtte elke munt om over "een indruk tekenend voor vrijheid te beschikken".

Geschiedenis[bewerken]

Eerste gebouw (1792-1833)[bewerken]

De eerste Philadelphia Munt (1792, inmiddels gesloopt).

David Rittenhouse, een Amerikaans wetenschapper, werd door president George Washington aangewezen als eerste directeur van de Munt. Op 18 juli 1792 werden er twee percelen, op Seventh Street en op Filbert Street 631, door Rittenhouse aangekocht voor $4.266,67. Nog de volgende dag begon de sloop van een verlaten whiskeydestilleerderij die nog op het perceel stond. Het werk aan de fundering begon op 31 juli, tegen 7 september was het eerste gebouw al klaar voor installatie van de smeltoven. Het smelthuis kreeg de eer om het eerste openbare gebouw te zijn dat de regering van de Verenigde Staten heeft laten bouwen. Enkele maanden later werd een bakstenen gebouw, met twee verdiepingen, kijkende op Seventh Street gebouwd. Omdat het gebouw het hoogste, en daarmee meest zichtbare, bouwwerk was van de munt werden er de woorden "Ye Olde Mint" op geschilderd. Op straatniveau mat het gebouw ongeveer 11 meter breed, het was echter 10 meter diep. Het goud en zilver werd in kluizen in de kelder bewaard. De begane grond diende als opslag en weegruimte, ook werden hier de munten in persen geslagen. Op de eerste verdieping waren de kantoren en op de tweede verdieping werden de munten gecontroleerd op goud- en zilvergehalte.

Tussen het smelthuis en "Ye Olde Mint" stond een molen, paarden in de kelder draaiden een molensteen die zich op de begane grond bevond. In januari 1816 werden het smelthuis en de molen door een brand verwoest. Het smelthuis werd nooit herbouwd, om die reden werd al het smelten van de metalen voortaan elders gedaan. De molen, die ook compleet was verwoest, werd al snel vervangen door een groter stenen gebouw. In de kelder van dit nieuwe gebouw stond een stoommachine om de machines in het gebouw aan te drijven. Deze gebouwen hadden dienst tot 1833, het munten werd na dat jaar verplaatst naar de tweede locatie van de Philadelphia Mint. Het land waar de eerste munt stond werd verkocht. In de late 19e of vroege 20e eeuw benaderde Frank Stewart de stad Philadelphia, hij vroeg aan de stad om de historische gebouwen te bewaren of te verplaatsen, uiteindelijk werd de munt aan hem verkocht. Omdat de overheid geen hulp bood aan "Ye Olde Mint" werd deze tussen 1907 en 1911 gesloopt. Een kleine plaquette is het enige dat nog aan "Ye Olde Mint" herinnerd.

Tweede gebouw (1833-1901)[bewerken]

Op 4 juli 1829 werd een van de hoekstenen bij de kruising tussen Chestnut en Juniper gelegd. De tweede Philadelphia Mint, de "Grecian Temple", werd gebouwd uit wit marmer met pilaren in Griekse stijl aan de voor- en achterkant. De voorkant was 45 meter breed en het gebouw was 62 meter diep, een grote verbetering ten opzichte van het vorige pand, zowel in ruimte als in stijl. De Munt opende haar deuren in januari 1833, het munten begon met de gedateerde machines uit "Ye Olde Mint". Franklin Peale werd naar Europa gestuurd om de meer gevorderde muntprocessen te bestuderen, deze kennis bracht hij terug naar huis waar ze werden geïmplementeerd, zowel de productiviteit als de kwaliteit werden hierdoor verbeterd. Gedurende de gehele Amerikaanse Burgeroorlog bleef de Philadelphia Mint munten slaan, de munt heeft drie aanslagen op presidenten meegemaakt en heeft de Verenigde Staten zien groeien van 13 miljoen naar 76 miljoen burgers tegen het jaar 1900, op dat moment werd de vraag naar munten ook groter dan dat de munt kon produceren.

In 1901 werd de derde Philadelphia Mint in gebruik genomen, de tweede werd in 1902 verkocht en al snel gesloopt. De hoeksteen die in 1833 begraven was werd opgegraven, het bevatte een snoeppot met daarin drie munten, een paar kranten en een rol met informatie over de eerste Munt en over de bouw van de tweede.

Derde gebouw (1901-1969)[bewerken]

Derde Philadelphia Mint (1901). Nu het Community College of Philadelphia.

De derde Philadelphia Mint is gebouwd aan de Spring Garden Street 1700 en opende zijn deuren in 1901. Het is ontworpen door James Knox Taylor. Het gebouw besloeg bijna een geheel stadsblok. Het werd gekarakteriseerd door een gevel in de vorm van een Romeinse tempel. Daarnaast bevat het gebouw ook een glazen mozaïek in een met goud belegd plafond aan de hand van Louis Comfort Tiffany. De mozaïeken beeldden muntprocessen uit het oude Rome uit. Dit gebouw bestaat voor het grootste deel nog. In 1973 ging het over naar het Community College of Philadelphia

Huidige gebouw (1969 – heden)[bewerken]

Het huidige Philadelphia Mint-gebouw, gebouwd in 1969.

Op kleine afstand van "Ye Olde Mint" werd de vierde, en huidige, Philadelphia Mint gebouwd. Het opende de deuren in 1969, het ontwerp was van de hand van Vincent G. Kling. Hij heeft ook de Five Penn Center, Centre Square en het Annenberg Center for the Performing Arts ontworpen.[1] De Philadelphia Mint was vanaf de opening tot en met januari 2009 ’s werelds grootste muntgebouw.

Andere faciliteiten[bewerken]

De United States Mint produceert ook munten in Denver (Denver Mint), San Francisco en West Point.[2] Daarnaast is er het Bureau of Engraving and Printing, dat verantwoordelijk is voor de productie van het papiergeld in de Verenigde Staten.

Trivia[bewerken]

  • In een jaar produceerde de Philadelphia Mint 501.000.000 munten, 5/7 van alle munten van de VS. Daarnaast muntte het bedrijf ook nog eens 90.000.000 buitenlandse munten.
  • De Philadelphia Mint kan tot een miljoen munten in dertig minuten produceren.[3] It took three years for the original mint to produce that many.
  • De Mint produceert ook medailles en onderscheidingen voor militaire, overheids- en civiele diensten.
  • Het graveren van stempels wordt uitsluitend in de Philadelphia Mint gedaan. Munten in de Philadelphia Mint geslagen dragen het muntteken "P", terwijl circulatiemunten van voor 1980 geen muntteken droegen, met uitzondering van de Jefferson nickels, geslagen tussen 1942 en 1945. Dit geldt ook voor de Susan B. Anthony dollars uit 1979. Sinds 1980 dragen alle munten het muntteken "P" met uitzondering van de pennies.
Bronnen, noten en/of referenties