Pim Koopman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pim Koopman
Koopman (linksboven) bij de Edison-nominatie 1984
Koopman (linksboven) bij de Edison-nominatie 1984
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Film

Wilhelmus Frederikus (Pim) Koopman (Hilversum, 11 maart 1953 - Hilversum, 23 november 2009) was een Nederlandse drummer, producer en componist.

Koopman kwam uit een muzikale familie en studeerde piano en slagwerk aan het conservatorium in Hilversum. In 1972 richtte hij samen met Ton Scherpenzeel de band Kayak op. Daarvoor hadden ze samen al vanaf 1968 in de plaatselijke bandjes (Balderdash en High Tide Formation) gespeeld.

In 1976 verliet Koopman Kayak en richtte hij zich op produceren en componeren. Hij had succes met groepen als Pussycat, Maywood, Time Bandits en Sandy Coast. Koopman componeerde ook de filmmuziek voor de films Dokter Vlimmen (1978) en Kort Amerikaans (1979). In 1978 richtte hij samen met Rob Vunderink de rockgroep Diesel op. Het nummer Sausalito Summernight werd een hit in Amerika. In 1980 stapte Koopman uit Diesel. Van 1983 tot 1985 vormde hij samen met Okkie Huysdens de band The President. Daarna produceerde hij albums van Pater Moeskroen (Heimwee), Robby Valentine, Valensia en Petra Berger.

In de jaren 1988-1989 bestond Diesel weer en had een kleine hit met het door Koopman geproduceerde Samantha. Daarna deed Koopman tot twee keer toe met reünies van Diesel mee (in de jaren 1999-2000 en in 2006-2007). Kayak kwam in 1999 weer bij elkaar en bracht het album ‘Close to the Fire’ uit. Een jaar later nam de groep Diesel ook weer een album op.

Pim Koopman was ook stemacteur. Hij sprak reclamespotjes en documentaires in en deed mee aan een aantal nagesynchroniseerde Amerikaanse tekenfilms, zoals Barnyard, Happy Feet, Lilo & Stitch en De drie musketiers.

Pim Koopman overleed op 56-jarige leeftijd aan een hartstilstand.

Externe link[bewerken]