Pulproman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pulpromans (ook: keukenmeidenromans of, in België, stationsromans genoemd) vormen een literair genre dat niet zozeer uitblinkt door een sterk plot of personage, maar vanwege de sociale functie die zij vervullen. Een pulproman is doorgaans vrij omvangrijk en kent een snelle aaneenschakeling van acties, intriges of avontuur en treft men voornamelijk aan in kiosken van treinstations en luchthavens, hoewel ze in het Nederlands taalgebied ook in de reguliere boekhandel te verkrijgen zijn.

De romans dienen voornamelijk als eenvoudig vermaak om de wachttijden op treinstations en luchthavens op een aangename wijze te verpozen. In het Frans worden pulpromans dan ook "romans de gare" genoemd en in het Engels als "airport novel" aangeduid.

Pulpromans vormen een nichemarkt die vergelijkbaar is met de bekende pulp-magazines uit de jaren 1920-1950. Deze pulp-magazines vormen duidelijk een inspiratiebron en de verhalen omvatten dezelfde genres, waaronder fantasy, sword and sorcery, gangster, detective, mystery, sciencefiction, avontuur, western, oorlog, sport, treinen, romantiek, horror en occultisme.

Kenmerken[bewerken]

Een pulproman moet noodzakelijkerwijs oppervlakkig, innemend en toegankelijk zijn zonder dat zij noodzakelijkerwijs over een bijzonder diepgaande of filosofische inhoud beschikt, of althans voor zover deze inhoud noodzakelijk is voor het uiteindelijke genot van het boek. En dit heeft te maken met de omstandigheden waarin de lezer verkeert. De lezer bevindt zich niet op zichzelf maar probeert enkel te ontsnappen aan verveling en ongemakken van het reizen. Een schrijver van pulpromans moet voldoen aan deze lezersbehoeften onder dergelijke omstandigheden. Omstandigheden die weinig ruimte laten voor al te diepzinnige gedachten of het kunnen genieten van mooi geschreven zinnen.

Pulpromans zijn vrijwel altijd pocketboeken, handzaam maar dik van formaat en niet gemaakt om langdurig mee te gaan en meestal gedrukt op goedkoop papier en vallen vaak al uiteen na een of twee lezingen. Dit vormt echter geen probleem voor het beoogde doel; Ze worden gemaakt om te worden verkocht als impulsaankoop op voornamelijk trein- en luchthavenkiosken. Pulpromans zijn meestal zeer omvangrijke boeken omdat een boek waartoe de lezer in staat om het in één ruk uit te lezen vóórdat de reis werd volbracht tot een onbevredigend gevoel zou leiden. Door deze omvang trekt het genre trekt echter zeer bekende auteurs aan en de auteursnaam vaak als merknaam dient omdat elke auteur kan worden geïdentificeerd met een bepaald type verhaal en hiervan een groot aantal variaties produceert. Op de boekomslag staat de auteursnaam meestal in een groter lettertype afgedrukt dan de titel.

Thema's[bewerken]

Ongeacht het genre bevatten de verhalen een hoog tempo en zijn ze eenvoudig te lezen. De omschrijving "pulproman" is op zijn zachtst pejoratief en impliceert dat het boek niet over enige blijvende waarde beschikt en vooral dient als een goedkope vorm van vermaak tijdens het reizen. Pulpromans vormen derhalve mogelijk een contrast met de literaire fictie.

Schrijvers van pulpromans[bewerken]

Schrijvers wier boeken als pulproman zijn aangeduid zijn onder andere:

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Peter Benchley Obituary
  2. The Da Vinci phobe's guide. BBC News Magazine
  3. Sarah Vowell, Fear of Flying at salon.com, byline Aug. 24, 1998, geraadpleegd op 26 maart 2008.
  4. John Williams, Robert Ludlum: Prolific thriller writer whose conspiratorial plots of unimaginable evil defined the airport novel, in The Guardian, March 14, 2001 (online versie geraadpleegd op 25 maart 25 2008)
  5. Schofield, Hugh. Get out of Afghanistan: France's million-selling spy writer. The Sunday Times (Sri Lanka), 7 oktober 2007.