Ravian

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-Claude Mézières in Parijs, februari 2007.

Ravian (oorspronkelijk Valérian et Laureline in het Frans) is een oorspronkelijk Franse stripserie in het sciencefictiongenre. De verhalen worden getekend door Jean-Claude Mézières (1938) met scenario's van Pierre Christin (1938). De serie concentreert zich rond de avonturen van tijd-ruimteagent Ravian, en z'n roodharige mede-agente Laureline, op hun reizen door het universum in tijd en ruimte.

Algemeen[bewerken]

De stripserie Ravian concentreert zich rond de avonturen van tijd-ruimteagent Ravian en z'n roodharige mede-agente Laureline op hun reizen door het universum. Ravian is een klassieke antiheld, krachtig en onverschrokken, maar met de neiging orders van hogerhand op te volgen, zelfs als dat tegen z'n gevoel indruist. Aan de andere kant, weet zijn vrouwelijke compagnon Laureline seksuele aantrekkingskracht, intelligentie en onafhankelijkheid uit te stralen, wat haar tot een van de opvallende sciencefiction-heldinnen maakt. Beïnvloed door de klassieke sciencefiction-literatuur weet deze serie een combinatie te maken tussen een ruimte-opera en tijdreizen. Christin's scripts zijn opmerkelijk door hun humor en liberaal-politieke stellingname, terwijl Mézières' tekenwerk uitblinkt door de uitbeelding van buitenaardse werelden en wezens, die Ravian en Laureline op hun avonturen kruisen.

Deze strip is voor het eerst verschenen onder de titel Valérian in november 1967 in het Franse stripblad Pilote. De strip verscheen voor het eerst in het Nederlands in 1968, in het stripblad Pep. Dit eerste verhaal, De vierde Dimensie, verscheen in eerste instantie niet in album-vorm, wat ook gold voor het vervolg, Aarde in Vlammen. Pas in 1986 werden de beide verhalen, verkort tot één album in Nederland uitgebracht, als prequel op het eerste officiële album Het Woedende Water.

In 2010 verscheen het 21ste verhaal, De Tijdopener, als slot van de reeks. Ravian en Laureline hebben voor hun finale doel de hulp van zo veel mogelijk "zuivere zielen" nodig. Ze doen hiervoor een beroep op de opmerkelijkste vrienden en personages uit al hun voorgaande reizen en avonturen, om verleden, heden en toekomst in dit epos nog eenmaal te verweven.

Naast deze lange verhalen zijn er ook een aantal korte verhalen verschenen in de Pep–Parade pockets. Deze korte verhalen zijn aanmerkelijk minder van kwaliteit dan de albums.[bron?]

Concept en kader[bewerken]

De oorspronkelijke situering van de serie is de 28ste eeuw. De mensheid heeft de middelen ontdekt om herhaaldelijk door tijd en ruimte te reizen. De hoofdstad van Aarde, "Galaxity" is het middelpunt van het Aardse Galactische wereldrijk. De Aarde zelf is geworden tot een virtuele utopie waar het grootste deel van de bevolking een leven in luxe leidt in een soort droomtoestand, een virtuele realiteit die bestuurd wordt door de "Technocraten van de Eerste Cirkel". De "tijd-ruimte dienst" beschermt de planeten van het Aardse Imperium en bewaakt ze tegen tijd paradoxen, veroorzaakt door schelmachtige tijdreizigers. Ravian en Laureline zijn twee van deze tijd-ruimte agenten in de "tijd-ruimte dienst".

Chronologie[bewerken]

In de albums zit een deels doorlopend verhaal met een chronologie die verstoord wordt doordat er door de tijd gereisd wordt.

  • 1000 Laureline redt Ravian in de bossen van Aurelaune
  • 1980 Manipulatie in Frankrijk en Brooklyn vanuit Rubanis en Hypsis
  • 1985 Neutralisatie aan de Noordpool van de nucleaire dreiging van Hypsis
  • 1986 Ontploffing van het bommenarsenaal op de Noordpool, met vloedgolf die New York tot ver in het achterland overspoelt. Begin van de donkere jaren van het Tijd-ruimtecontinuüm.
  • 1988 Jal reist terug naar de aarde om de Galaxity wederom te doen herrijzen.
  • 2713 Ravian reist vanuit Galaxity terug in de tijd
  • 2720 Problemen in Galaxity veroorzaakt door Xombul
  • 3005 De Aarde is gekozen om het Centrale Punt voor een jaar voor te zitten.
  • 3152 Galaxity wordt uit de tijd-ruimte verbannen

Personages[bewerken]

Ravian[bewerken]

Ravian (oorspronkelijk Valérian in het Frans) is geboren op Aarde, in Galaxity, de hoofdstad van de Aarde en van het Galactische wereldrijk. Ravian begon bij de Tijd-Ruimte Dienst in het jaar 2713. Hem is geleerd te denken dat Galaxity altijd gelijk heeft. Zelfs als hij orders ontvangt die tegen zijn rechtsgevoel ingaan, zal hij ze toch opvolgen. Hij is meer een man van actie dan een persoon die geduldig zijn verdere stappen zit af te wegen.

In de eerste verhalen komt Ravian naar voren als een typische nonchalante held, die sterk en onafhankelijk is, maar af en toe 'ook maar wat doet'. Een grappige noot in het begin is dat hoewel hij een tijdruimte agent is, hij toch altijd net te laat komt, vooral als hij door zijn baas wordt gecommandeerd. Later in de serie wordt Ravian steeds meer geportretteerd als stuurloos en gedemotiveerd. In Land zonder sterren wordt hij flink aangeschoten van de zelfgestookte drank van de kolonisten. In De vale schepper ziet de historicus Jadna hem als enkel nuttig als kanonnenvlees, en in De helden van equinox komt hij voor als hopeloos incompetent ten opzichte van de helden waarmee hij zich meet. Hoewel hij toegewijd is aan Laureline laat hij zich toch verleiden door andere vrouwfiguren, zoals in De helden van equinox en Brooklyn station, eindpunt Kosmos.

De oorspronkelijke naam "Valérian" heeft een Slavische oorsprong en betekent "stoer" of "moedig". Dit karakter is gecreëerd door Mézières en Christin als reactie op de onvermoeibare padvinder Kuifje en de Amerikaanse superhelden, die in die tijd in de Franse strips figureerden. In plaats hiervan zochten zij een "banaal karakter" met buitenissige bekwaamheden. Uiteindelijk heeft Christin toch het idee gehad dat hij te ver was doorgeschoten en dat het personage Ravian te oppervlakkig was geworden. Sinds Verschijningen op Inverloch maakt Ravian weer een meer sympathieke indruk en neemt hij een groter deel van de actie voor zijn rekening.

Andere personages[bewerken]

  • Laureline
  • Meneer ("oom") Albert
  • de Glapum'taan Ralph (de inktvis-achtige mathematicus)
  • Het informantendrietal: De Shingouz
  • De Schniarfer
  • Ky-Gaï
  • Xombul
  • Sun Rae
  • Schroeder
  • Kristna
  • Jal
  • Triumvir Na-Zultra
  • Triumvir S'traks
  • Kolonel Tloc

Opmerkelijke creaties met bijzondere eigenschappen[bewerken]

  • De omzetter Brommpt van Bluxte (een beestje ter grootte van een kleine kavia dat in staat is kleine objecten via het complete spijsverteringskanaal, te vermenigvuldigen)
  • Tchoungs (een gevriesdroogd "vogeltje" dat na re-hydratie tot leven komt en gebruikt kan worden om een boodschap te brengen en zich op zijn weg overal dwars doorheen boort)

Verhalen[bewerken]

  1. 1968: De vierde dimensie
  2. 1969: Het woedende water en Aarde in vlammen
  3. 1970: Het keizerrijk der 1000 planeten
  4. 1971: Land zonder sterren
  5. 1972, Het verloren volk
  6. 1974, Vogels van de Meester
  7. 1975, De ambassadeur der schaduwen
  8. 1976, De vale schepper
  9. 1978, De helden van equinox
  10. 1980, Halte Chatelet richting Cassiopeia
  11. 1981, Brooklyn station, eindpunt Kosmos
  12. 1981, Verschijningen op Inverloch
  13. 1985, De banvloek van Hypsis
  14. 1988, Aan de grenzen
  15. 1990, De levende wapens
  16. 1994, De sferen van de macht
  17. 1996, Gijzelaars van het Ultralum
  18. 1998, De wees van de sterren
  19. 2001, Onzekere tijden
  20. 2004, Aan de rand van het grote niets
  21. 2007, De orde van de megalieten
  22. 2010, De Tijdopener

Trivia[bewerken]

  • De wereld in de Luc Besson film The Fifth Element is voor een groot deel ontworpen door Jean-Claude Mézières. Veel van de scènes in deze film komen dan ook overeen met plaatjes uit de latere Ravian-albums. Ook Leeloo, de roodharige heldin in de film (Milla Jovovich) vertoont veel overeenkomsten met Laureline.
  • Op 19 mei 2010 is het allerlaatste stripalbum van deze serie verschenen. De schrijver overweegt echter om de serie voort te zetten in romanvorm.
Bronnen, noten en/of referenties

Externe links:

Bron:

  • (1984) Stripschrift nr. 185/186, Mézières overtreft zichzelf!, artikel van Bo Ventura, pag. 8-15.

Referenties: