Reginald Innes Pocock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Reginald Innes Pocock F.R.S. (Clifton, 4 maart 1863 - Londen, 9 augustus 1947) was een Brits zoöloog die vooral als arachnoloog bekendheid heeft gekregen.

Pocock werd geboren in Clifton, bij Bristol, als vierde zoon van Nicholas Pocock en Edith Prichard. Zijn eerste interesses in natuurhistorie begon hij te vertonen aan de St. Edward's School in Oxford. Hij ontving het doctoraatschap in de zoölogie van Sir Edward Poulton en hij mocht ook vergelijkende anatomie studeren in het Museum van Oxford. Onder Conwy Lloyd Morgan en William Johnson Sollas studeerde hij biologie en geologie aan het Universitair College in Oxford.

In 1885 werd hij assistent in het Natural History Museum in Londen, waar hij voor een jaar op de afdeling entomologie werkte. Daar was hij verantwoordelijk voor de collectivisatie en categorisatie van de spinachtigen en duizendpotigen. Hij werd ook belast met de taak om alle Britse vogelcollecties te rangschikken, waardoor hij een fascinatie voor ornithologie kreeg. De 200 papers die hij in zijn achttien jaar dienst in het museum schreef, brachten hem erkenning als een autoriteit binnen de arachnologische wereld.

In 1904 gaf Pocock zijn baan op in het museum om bewaker te worden in London Zoo. Daar bleef hij werken tot zijn pensioen in 1923. Daarna ging hij als vrijwillig onderzoeker werken in het British Museum op het departement zoogdieren. Daar bleef hij werken tot zijn dood in 1947.

Voornaamste werken[bewerken]

  • The Fauna of British India (including Ceylon and Burma) (1900)
  • Arachnida, Scorpiones, Pedipalpi and Solifugae (1902)
  • Biologia Centrali-Americana. Arachnida (1902)
  • On the Specialized Cutaneous Glands of Ruminants (1910)