Reynaldo Bignone

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Reynaldo Bignone Benito (Morón, 21 januari 1928) is een Argentijnse generaal, die als president een dictatuur oplegde in Argentinië. In 2010 werd hij veroordeeld tot 25 jaar gevangenisstraf voor zijn rol bij de ontvoeringen, martelingen en moorden tijdens de Guerra Sucia of de ‘Vuile oorlog’ in Argentinië.

Vroege carrière[bewerken]

Reynaldo Benito Antonio Bignone Ramayón werd geboren in 1928 te Morón, de westelijke voorstad van Buenos Aires. In het jaar 1947 trad hij toe tot het Argentijnse leger en het prestigieuze National War College. Nadien werd hij voor een periode gestationeerd in Spanje. Toen Bignone terugkeerde naar Argentinië, werd hij benoemd tot het hoofd van een regiment in het leger. Later werd hij brigadier-generaal onder generaal Jorge Videla.

De verslechterende veiligheids- en economische situatie leidden op 24 maart 1976 tot een staatsgreep tegen de onfortuinlijke presidente Isabel Martínez de Perón. Deze coup werd goed geaccepteerd door de bevolking, maar ze bracht ook een golf van terreur en ontvoeringen met zich mee door zowel de linkse guerrillabewegingen als ook door de extreem-rechtse doodseskaders van de Argentijnse Anticommunistische Alliantie (Triple A of AAA). Bignone trok zich terug uit het leger nadat Videla zijn macht overdroeg aan generaal Roberto Viola, in maart 1981.

Epiloog[bewerken]

Op 20 april 2010 werd Bignono veroordeeld tot 25 jaar gevangenisschap voor zijn daden bij de ontvoering, marteling en moorden op 56 mensen, inclusief guerrillastrijders. Deze daden speelden zich af in het militaire complex ‘Campo de Mayo.’