Robert Falcon Scott

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Falcon Scott
Robert Falcon Scott

Robert Falcon Scott (Devonport, 6 juni 1868Antarctica, (vermoedelijk) 29 maart 1912) was een Brits ontdekkingsreiziger, die beroemd is geworden met zijn tochten naar Antarctica.

[bewerk] Biografie

Robert Falcon Scott werd op 6 juni 1868 geboren in Devonport. Hij toonde veel interesse voor de zeevaart en hij ging studeren op de Stubbington House School om zich voor te bereiden op de toelatingsexamens voor de Royal Navy. Hij slaagde hiervoor in 1881 en hij kreeg een opleiding op verschillende schepen. Hij vertrok in 1893 naar de Middellandse Zee, maar door geldproblemen van zijn vader moest hij daarmee stoppen.

Hij kwam terug naar Devonport om zijn vader te helpen met een nieuwe brouwerij en het ging hem zo goed af dat hij de manager werd. Zijn voorliefde voor de scheepvaart bleef actief en hij ging meevaren op de Empress of India waar hij Clements Markham ontmoette die hem vertelde dat hij van plan is om naar Antarctica te gaan varen. Clements Markham was de leider van de Royal Geographic Society en vroeg hem mee te gaan om Antarctica te gaan ontdekken. Scott stemt hiermee in en hij werd in 1901 de leider van de National Antarctic Expedition.

Hij kwam terug in Engeland in 1904 en hij schrijft een boek over zijn avonturen, The voyage of the Discovery. Hij ontmoet in 1907 zijn vrouw Kathleen Bruce en hij gaat met haar samenwonen in Londen. Zij krijgen samen een kind, Peter Markham.

Hij had bijna zijn reputatie verprutst door 's nachts tegen de Commonwealth aan te varen. Zijn grote rivaal Ernest Shackleton, die hij nota bene zelf de opdracht had gegeven om terug te gaan naar Engeland, kreeg een ware triomftocht. Scott was hierdoor gebrand om de geografische Zuidpool als eerste te halen.

[bewerk] De reizen naar Antarctica

Op zijn eerste reis naar Antarctica voer Scott naar de oostkust van Antarctica om pinguïns te zoeken. Charles Royds en Edward Wilson ontdekten de Ross Ice Shelf. Ze ontdekten King Edward VII-land en overwinterden op Hut Point. De groep ging op zoek naar de pinguïns op Cape Crozier. Ze hebben de pinguïns echter niet gezien, want ze werden overvallen door een sneeuwstorm. Vele mannen overleden tijdens de tocht en een paar kwamen terug op Hut Point bij Scott die niet mee was gegaan omdat hij kniepijn had.

Scott had zijn zinnen erop gezet om als eerste de geografische Zuidpool te bereiken. Hij kwam tot op 82º17' Z, maar toen moest hij rechtsomkeert maken. In 1911 waagde Scott opnieuw een poging om de geografische Zuidpool te bereiken. Hij kreeg een telegram van Roald Amundsen dat hij ook de geografische Zuidpool wilde bereiken.

De Terra Nova kwam aan bij de MacMurdo Sound. Scott koos Kaap Evans als winterverblijf omdat Hot Point onder de sneeuw was geraakt. Hij gaf zijn mensen de bevelen om spullen te gaan laden in Nieuw-Zeeland. Er bleven wat expeditieleden hangen op Cape Adere en Scott zou depots met spullen voor hen achterlaten. Scott moest door een sneeuwstorm terug nadat hij het laatste depot op 79º28' Z neergezet had en plotseling stonden de andere expeditieleden naast hem.

Op 1 november probeerde Scott nog een keer om de geografische Zuidpool te bereiken. Onderweg begon het echter te dooien zodat het terrein bar slecht werd en hij liep dan ook veel vertraging op. Toen ze onderaan de Beardmoregletsjer kwamen, werden ze gedwongen alle nog in leven zijnde pony's dood te schieten en te gebruiken als hondenvoer. Dat betekende dat ze moesten lopen. Scott stuurde een groot aantal expeditieleden terug, zodat ze nog met zijn vijven over waren. Scott bereikte op 6 januari het punt waar Shackleton moest terugkeren. Op 16 januari zag Henry Bowers iets wapperen en riep Scott. Scott liep naar boven en zag een Noorse vlag en vlak erbij lag een telegram van Roald Amundsen. Toen besefte hij dat hij te laat was. Op de terugtocht vonden Scott en zijn metgezellen op tragische wijze de dood.

Maanden later, in november, gingen de expeditieleden die in Cape Evans hadden overwinterd op zoek en troffen Scott, Bowers en Edward Wilson dood in hun tent aan. Edgar Evans en Lawrence Oates waren eerder al overleden, zij zijn nooit teruggevonden. Tot aan aan zijn dood hield Scott een dagboek bij dat later naast hem werd gevonden. Zijn laatste woorden schreef hij op 29 maart: "In Gods naam, denk aan onze nabestaanden."

Scott nam een te groot risico: op een punt waar Shackleton besloot om te keren, besloot hij door te gaan. Scott had wel te kampen met extreem slecht weer op een route waarvan nadien bleek dat deze sowieso grote problemen oplevert. Bovendien nam Scott, terwijl velen hem dat afraadden, pony's mee naar Antarctica, terwijl die dieren helemaal niet geschikt zijn om daar te werken.

Hoewel hij niet als eerste de Zuidpool heeft bereikt, is hij vanwege zijn tragische dood toch populair geworden in Engeland.

 
Persoonlijke instellingen