Ronnie O'Sullivan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ronnie O'Sullivan
Ronnie O'Sullivan (2012)
Ronnie O'Sullivan (2012)
Bijnaam The Rocket
The Essex Exocet
Geboortedatum 5 december 1975
Land Vlag van Engeland Engeland
Hoogste ranking 1
Huidige ranking 19 (7 mei 2013)
Hoogste break 147 (11 keer)
Wereldkampioen 2001, 2004, 2008, 2012, 2013 (5 keer)
Rankingtoernooien 25
Niet-rankingtoernooien 23

Ronald Antonio (Ronnie) O'Sullivan (Essex, 5 december 1975) is een Engels snookerspeler. Zijn bijnaam is The Rocket, omdat hij meestal op een hoog tempo speelt. Daarnaast draagt O'Sullivan de bijnaam The Essex Exocet.

Inhoud

Levensloop [bewerken]

O'Sullivan was al als jong kind met snooker bezig. Op zijn tiende maakte hij reeds een break van 100 punten, zijn eerste maximumbreak (147 punten) maakte hij toen hij amper vijftien jaar oud was. Hij werd professioneel snookerspeler in 1992, op zijn zestiende.

O'Sullivans persoonlijke leven verliep minder voorspoedig. Rond de tijd dat hij zijn professionele carrière begon, belandde zowel zijn vader als zijn moeder in de gevangenis - respectievelijk wegens moord en belastingontduiking. O'Sullivan kreeg te kampen met depressies, en ontwikkelde een drugsprobleem.

Ronnie O'Sullivan is vijfvoudig winnaar van het World Snooker Championship. Daarnaast stond hij in het seizoen 2002/2003 en van 2004 tot 2006 en 2008 en 2009 op de eerste plaats in de wereldranglijst. Inclusief zijn behaalde wereldkampioenschappen heeft hij momenteel 25 rankingtoernooien gewonnen en vier keer de Masters.

In 1998 raakte hij in de Irish Masters zijn titel kwijt aan Ken Doherty toen uit een dopingtest bleek dat hij hasj had gebruikt. Ook is hij in zijn commentaren meestal weinig loyaal aan zijn collega-snookerspelers. Toen O'Sullivan voor het eerst links speelde in het wereldkampioenschap, beschuldigde de Canadese speler Alain Robidoux hem van een gebrek aan respect. Hij antwoordde: Mijn links is beter dan zijn rechts.

Tijdens de kwartfinale van het UK Championship 2006 in York haalde O'Sullivan de kranten door middenin de wedstrijd zomaar te stoppen, nadat hij in het zesde frame (bij een 1-4 achterstand) een makkelijke rode bal had gemist. O'Sullivan liep naar zijn tegenstander, Stephen Hendry, toe, schudde hem de hand en verliet de speelzaal met de woorden: "Ik heb er genoeg van". Pas enkele uren later was hij weer aanspreekbaar en meldde toen aan de pers dat hij zich enorm had geërgerd aan zijn eigen slechte spel en zijn geduld had verloren. Hij gaf wel toe dat hij niet weg had mogen lopen.

Bij zijn terugkeer aan de tafel, in januari 2007, versloeg hij in de finale van de SAGA Insurance Masters de Chinees Ding Junhui met 10-3. Hij verloor vervolgens in de halve finale van het wereldkampioenschap van John Higgins.

In december 2007, nadat hij in de kwartfinales van het UK-Championship de mogelijkheid op een 147 had gemist, maakte The Rocket later wel een maximumbreak. In de finale versloeg hij Stephen Maguire met 10-2.

In het seizoen 2005-2006 speelde hij naast de belangrijkste snookertoernooien ook pooltoernooien (8-ball) in de Verenigde Staten, voor zover die elkaar niet overlapten.

Op 5 mei 2008 werd hij voor de derde keer wereldkampioen. Hij versloeg in de finale Allister Carter met 18-8. Op 30 oktober 2010 won O'Sullivan het eerste internationale Powersnookertoernooi in Londen. In de finale versloeg hij Ding Junhui met 572-258.

Vier jaar later, op 7 mei 2012, werd hij wederom wereldkampioen. En ook deze keer versloeg hij Allister Carter, nu met 18-11. Na zijn vierde wereldtitel besloot O'Sullivan een tijd uit de snookerwereld te blijven om te herbronnen. Hij maakte uiteindelijk zijn wederoptreden een jaar later, op het wereldkampioenschap snooker 2013. O'Sullivan speelde een goed toernooi en op 6 mei 2013 pakte hij zijn vijfde wereldtitel door Barry Hawkins met 18-12 te verslaan in de finale.

Kenmerken [bewerken]

O'Sullivan is rechtshandig, maar zijn linkerarm is goed ontwikkeld, waardoor hij ook zeer goed linkshandig kan spelen. Daardoor kan hij het gebruik van een hulpstuk tot een minimum beperken bij lastig geplaatste ballen.

Records [bewerken]

Hij heeft verschillende records op zijn naam staan. Zo won hij als jongste speler een rankingtoernooi, de UK Championship in 1993, toen hij zeventien was. Daarnaast heeft hij de snelste maximumbreak gemaakt in een officiële wedstrijd (in het wereldkampioenschap van 1997): hij klaarde de klus in vijf minuten en twintig seconden. Het hoogste aantal maximumbreaks staat ook op naam van O'Sullivan, eind augustus 2011 maakte hij zijn elfde. Sinds 21 april 2012 deelt hij dit record met Stephen Hendry, die in zijn openingsmatch op het WK dat jaar tegen Stuart Bingham ook zijn 11e maximumbreak scoorde.

Resultaten [bewerken]

toernooi 1992/
93		 1993/
94		 1994/
95		 1995/
96		 1996/
97		 1997/
98		 1998/
99		 1999/
00		 2000/
01		 2001/
02		 2002/
03		 2003/
04		 2004/
05		 2005/
06		 2006/
07		 2007/
08		 2008/
09		 2009/
10		 2010/
11		 2011/
12		 2012/
13
Rankingtoernooien
Shanghai Masters Not Held 1R F W 1R 2R A
UK Championship 1R W QF QF 1R W 1R QF SF W QF SF 2R 1R QF W 2R SF 1R 2R A
German Masters[1] Not Held 1R W SF NR Not Held 1R W A
Welsh Open 1R 1R QF 2R 2R 4R SF 3R 2R 2R QF W W 2R QF F 2R SF 1R SF A
World Open[2] 1R 1R QF 1R 2R 3R 3R QF F QF QF 2R W F QF F QF 2R F 1R A
China Open[3] Not Held NR 2R W W QF Not Held 1R 1R SF 1R QF 1R 1R QF A
World Championship 1R 2R QF SF 2R SF SF 1R W SF 1R W QF SF QF W 2R QF QF W W
Non-ranking tournaments
Premier League[4] RR RR RR RR W RR SF SF W W SF A W W W W W F W W A
The Masters A WR W F F QF QF QF 1R QF QF F W F W 1R W F 1R QF A
Former ranking tournaments
Scottish Open[5] 2R LQ 3R 1R QF W 2R W 2R 2R 3R QF Not Held
British Open LQ W F SF 1R QF 3R SF QF SF 3R F SF Not Held
Irish Masters Non-Ranking Event W QF W NH NR Not Held
Malta Cup[6] QF F SF 1R 1R NH 1R Not Held QF W QF 2R A 1R NR Not Held
Northern Ireland Trophy Not Held NR F QF W Not Held
Former non-ranking tournaments
Scottish Masters (snooker) A A A SF QF QF W QF W F W Not Held
Irish Masters A A 1R QF SF DQ QF SF W QF Ranking Event NH W Not Held
  • W = Winnaar
  • F = Finalist
  • SF = Halve Finalist
  • QF = Kwartfinalist
  • 2R = Verloren in ronde 2
  • 1R = Verloren in ronde 1
  • LQ = Verloren in kwalificatieronde
  • DQ = Gediskwalificeerd
  • (X) = Opgave
  • NH = toernooi werd niet gehouden
  • NR = toernooi was geen ranking toernooi
  • A = Deed niet mee

Zie ook [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als German Open (1995/1996-1997/1998)
  2. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als LG Cup (2001/2002-2003/2004) en Grand Prix (1984/1985-2000/2001 en 2004/2005-2009/2010)
  3. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als China International (1998/1999)
  4. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als European League (1992/1993-1996/1997)
  5. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als International Open (1992/1993–1996/1997) en Players Championship (2003/2004)
  6. ↑ Dit toernooi stond ook bekend als European Open (1988/1989-1996/1997 en 2001/2002-2003/2004) en Irish Open (1998/1999)
Wereldkampioenen snooker

Joe Davis · Walter Donaldson · Fred Davis · Horace Lindrum · John Pulman · John Spencer · Ray Reardon · Alex Higgins · Terry Griffiths · Cliff Thorburn · Steve Davis · Dennis Taylor · Joe Johnson · Stephen Hendry · John Parrott · Ken Doherty · John Higgins · Mark Williams · Ronnie O'Sullivan · Peter Ebdon · Shaun Murphy · Graeme Dott · Neil Robertson

Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ronnie_O%27Sullivan&oldid=37583893"