Roodkeelanolis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roodkeelanolis
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Green anole.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Iguania (Leguaanachtigen)
Familie: Dactyloidae (Anolissen)
Geslacht: Anolis
Soort
Anolis carolinensis
(Voigt, 1832)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De roodkeelanolis[2] (Anolis carolinensis) is de meest voorkomende en bekendste soort van de familie anolissen (Dactyloidae).[3] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Friedrich Siegmund Voigt in 1832. Later werd de naam Lacerta principalis gebruikt.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De roodkeelanolis komt algemeen voor in de meest zuidelijke staten van Noord-Amerika. De maximale lengte van de hagedis is 22 centimeter waarvan het grootste deel bestaat uit de staart, de vrouwen blijven kleiner dan de mannen.

De anolis kan zoals bijna al zijn familieleden van kleur veranderen. Er zijn twee kleurfases te onderscheiden, de donkere en de lichte kleurfase. Als de leef- en omgevingsfactoren goed zijn, verkeren ze in de lichte kleurfase en zijn ze groen van kleur. Als gevolg van stress, lichtintensiteit en ziekte kunnen de dieren een bruine kleur aannemen. Bij ziekte of extreme stress ontstaat een donkere vlek achter de ogen. Zowel de mannen als de vrouwen hebben een beweeglijke keelzak. Deze is roze-rood gekleurd maar die van de mannen is beduidend groter. Mannen zijn tevens te herkennen aan de verdikte staartwortel wat wordt veroorzaakt door de hemipenis, de 'dubbele' penis van hagedissen. Vrouwen bezitten een lichtkleurige zig-zag streep over de rug, bij de mannen ontbreekt deze streep.

Leefwijze[bewerken]

De roodkeelanolis behoort tot de boom-struik ecomorf. Het zijn klimmende hagedissen die voorkomen op en in bomen en struiken maar ook rondom huizen. Net als gekkosoorten kunnen anolissen door de aanwezigheid van hechtlamellen onder de tenen ook op gladde oppervlakten lopen. Op het menu staan insecten(larven), spinnetjes en andere kleine ongewervelden. Het is een dagactieve soort die erg actief is en zich 's nachts terugtrekt onder een blad.

Algemeen[bewerken]

De roodkeelanolis komt voor in de Verenigde Staten in de staten North Carolina, Florida en Texas.

Er worden twee ondersoorten erkend, die onder andere verschillen in verspreidingsgebied.

In gevangenschap[bewerken]

Deze soort is ook algemeen vertegenwoordigd in dieren- en reptielenwinkels waardoor het een populair beginnerssoort is in de terrariumhobby. De anolis drinkt bij voorkeur niet uit een bakje maar likt dauwdruppels op.

Externe links[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 234 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Anolis carolinensis
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Anolis carolinensis - Website Geconsulteerd 5 oktober 2014