Salween

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Salween
De Salween bij Mae Sam Laep, op de grens tussen Myanmar en Thailand.
De Salween bij Mae Sam Laep, op de grens tussen Myanmar en Thailand.
Lengte 2 815 km
Hoogte (bron) 5 450 m
Debiet 4 876 m³/s
Stroomgebied 324 000 km²
Van Tibetaans Plateau
Naar Andamanse Zee
Stroomt door Tibet - Yunnan - Myanmar - Thailand
de Salween met zijn stroomgebied
de Salween met zijn stroomgebied
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De Salween (Birmaans: သံလွင်မြစ်, Thanlwin; Mon: သာန်လာန်, san lon; Chinees: 怒江, pinyin: nùjiāng; Tibetaans: རྒྱལ་མོ་རྔུལ་ཆུ།, Wylie: rGyl mo rNGul chu; Thais: แม่น้ำสาละวิน, Mae Nam Salawin) is een rivier in het oosten van Azië, die vanaf het Tibetaans Plateau door de Chinese provincie Yunnan en het oosten van Myanmar (Burma) stroomt. Ze vormt over enige afstand de grens van het laatste land met Thailand, alvorens uit te monden in de Andamanse Zee. De Salween is 2815 kilometer lang en heeft een verval van 5450 meter.

Alleen een klein deel bij de monding van de rivier is bevaarbaar. De bovenloop in Tibet en Yunnan, waar de rivier door de Hengduan Shan stroomt, wordt gekenmerkt door diepe kloofdalen. De rivier is tevens de langste rivier op het vasteland van Zuidoost-Azië zonder dammen. Zowel China als Myanmar hebben plannen om dammen aan te leggen.

Kenmerken[bewerken]

De Salween wordt in haar bovenloop gevoed door de gletsjers van het Tibetaans Plateau en de Hengduan Shan. In haar benedenloop krijgt ze meer het karakter van een regenrivier: tijdens de moesson (juni tot september) wordt het debet meer dan verdubbeld.

Het drainagebekken van de Salween heeft een oppervlakte van ongeveer 324.000 km. Typisch is dat dit drainagebekken voor het grootste deel van de lengte van de rivier niet breder is dan een paar tientallen km ten oosten en westen van de rivier, in het gebied van de drie parallelle rivieren. Het drainagebekken grenst in het oosten aan de grotere bekkens van de Mekong en Jangtse.

Verloop[bewerken]

De Salween ontspringt in het oosten van het Tibetaans Plateau, om eerst in zuidoostelijke richting te stromen. De rivier maakt vervolgens een boog naar het zuiden, waar ze door de Hengduan Shan stroomt. Via een serie diepe kloven daalt de Salween af naar Myanmar. Gedurende een paar honderd kilometer loopt ze parallel met twee andere grote rivieren, de Irrawaddy in het westen en de Jangtse in het oosten. De waterscheidingen worden gevormd door de bergketens van respectievelijk de Gaoligong Shan en de Nu Shan. UNESCO heeft het beschermd gebied van drie parallelle rivieren in China opgenomen in de werelderfgoedlijst vanwege de vele zeldzame dier- en plantensoorten en unieke ecologie.

Satellietfoto van de Salweendelta

Eenmaal in Myanmar stroomt de rivier door de staten Shan en Kayah, waar de bergen van de Hengduan Shan plaatsmaken voor de lagere Shan Hills. Ze komt dan samen met de zijrivier de Moei, die uit Thailand stroomt. De Salween vormt ongeveer 120 km lang de grens tussen Thailand en Myanmar. Een andere belangrijke zijrivier, de Pai, mondt hier in de Salween uit. Aan de Thaise kant van de grens ligt het naar de rivier genoemde Salawin National Park.

Verder stroomafwaarts loopt de rivier Myanmar weer in, om door de staten Karen en Mon te stromen. Pas 250 km van de monding wordt het dal van de Salween wijder. De rivier wordt hier trager en breder en het rivierdal biedt plek aan landbouw. Het grootste gedeelte van de bevolking van het drainagebekken leeft langs de laatste 200 km. Ongeveer 90 km van de monding wordt de Salween ook voor grotere boten navigeerbaar. Na de samenkomst met de zijrivieren Dontham en Gyaing vormt de Salween bij Mawlamyine een kleine delta.