Sarcomeer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematische weergave van een sarcomeer

Het sarcomeer[1] of de contractiele eenheid[1] is de kleinste zich herhalende structuur die wordt gebruikt voor het samentrekken van spieren. Een sarcomeer is opgebouwd uit dikke myosinefilamenten en dunne actinefilamenten die elkaar overlappen.

Onder een lichtmicroscoop zijn in een skeletspier afwisselend lichte en donkere banden zichtbaar. Deze lichte banden worden I-banden genoemd en bestaan uit actine. De donkere banden worden A-banden genoemd en bestaan uit myosine. Elke I band wordt in tweeën gedeeld door een schijf van eiwitten. Deze schijf wordt de Z-lijn genoemd. De dunne actinefilamenten steken gedeeltelijk in de dikke myosinefilamenten aan beide zijden van de A-band. Als de spier in rust is zal dit niet helemaal tot het midden van de A-band zijn. Hierdoor is de A-band in het midden iets lichter dan aan de beide zijden van dit midden. Deze lichtere band heet de H-band. Een sarcomeer is het zich herhalende gedeelte van Z-lijn tot Z-lijn.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.