Sissende kakkerlak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sissende kakkerlak
Gromphadorhina portentosa - Zoo Frankfurt 1.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Onderklasse: Pterygota
Infraklasse: Neoptera
Superorde: Dictyoptera
Orde: Blattodea (Kakkerlakken)
Familie: Blaberidae
Geslacht: Gromphadorhina
Soort
Gromphadorhina portentosa
(Schaum, 1853)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De sissende kakkerlak (Gromphadorhina portentosa) is een grote, ongevleugelde kakkerlakkensoort die oorspronkelijk afkomstig is van Madagaskar. De Nederlandse naam ontlenen ze aan hun gewoonte om bij bedreiging een fel sissend geluid te maken dat een verraste aanvaller kan afschrikken. Ze worden ook in Nederland wel in terraria gehouden.

Uiterlijk[bewerken]

De sissende kakkerlak kan circa 8 cm lang worden. Mannetjes hebben een wat 'gehoornd' reliëf op het pronotum (halsschild) en rossig behaarde antennes. Het achterlijf is roodbruin, aan de achterzijde van twee cerci voorzien en wat minder plat dan gebruikelijk is bij kakkerlakken. Pas vervelde exemplaren zijn spierwit, maar kleuren binnen 3 uur uit tot de normale kleur.

Algemeen[bewerken]

Sissende kakkerlak gehouden als huisdier

Deze kakkerlak gedijt het best bij wat hogere temperaturen, 25 °C tot 30 °C. Nederlandse kamertemperatuur is te laag voor ze, zodat ze bij ontsnapping geen plaag kunnen worden. Dit maakt ze tot een soort die vrij gemakkelijk ook als huisdier kan worden gehouden in een terrarium. Kakkerlakken zijn omnivoor; ze eten de meeste dingen die mensen ook lusten. In het terrarium zijn ze goed te houden op een dieet van bijvoorbeeld havervlokken, visvoervlokken, droge katten- of hondenbrokken, en een stukje vers fruit (appel, banaan, komkommer) dat om de 2 dagen wordt verwisseld. Er moet voldoende vocht zijn, als er geen komkommer wordt gegeven kan bakje water met een sponsje erin (tegen verdrinken) goede diensten bewijzen.

Gedrag[bewerken]

Ze kunnen snel lopen en ook zonder problemen tegen gladde glazen wanden opklimmen, zodat bij de verzorging goed op ontsnappers moet worden gelet. Ze kunnen overigens, ondanks het enge gesis, zonder enig gevaar worden opgepakt. Als ze echter niet verontrust zijn, lopen ze bedachtzaam, de antennes in voortdurende rusteloze beweging. Het grootste deel van de dag zullen ze dekking zoeken onder materiaal dat daarvoor in het terrarium kan worden geplaatst. Mannetjes hebben een territorium dat ze tegen andere volwassen mannetjes verdedigen door sissen en bokken.

Voortplanting[bewerken]

Eieren worden gelegd in pakketten; de uit het ei kruipende nimfen zijn na een zestal vervellingen volwassen. De ontwikkelingssnelheid is sterk afhankelijk van de temperatuur. De sissende kakkerlak is schijnlevendbarend: het vrouwtje bewaart de eierpakketten namelijk in haar lichaam. Als de eieren uitkomen 'baart' ze na een 'zwangerschap' van 60-70 dagen gedurende 1-2 dagen ongeveer 40 jongen.

Literatuur[bewerken]

  • Bell, W.J. 1981. The Laboratory Cockroach: Experiments in Cockroach Anatomy, Physiology, and Behavior. Chapman and Hall, London.
  • Cornwell, P.B. 1968. The Cockroach (Volume 1): A Laboratory Insect and an Industrial Pest. Hutchinson & Company, London.
  • Fraser, J., and M.C. Nelson. 1984. Communication in the courtship of the Madagascan hissing cockroach: Normal courtship. Animal Behavior 32:194-203.
  • Kneidel, S.S. 1993. Creepy Crawlies and the Scientific Method: Over 100 Science Experiments for Children. Fulcrum Publishing Company, Golden, CO. Nelson, M.C., and J. Fraser. 1980.

Externe link[bewerken]