Sjtsje ne vmerla Oekrajiny

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het volkslied, instrumentaal
Bladmuziek van Sjtsje ne vmerla Oekrajiny
Componist Mychajlo Verbytsky

Het lied Sjtsje ne vmerla Oekrajiny (Oekraïens: Ще не вмерла України, let. Oekraïne is nog niet dood) is het volkslied van Oekraïne.

Geschiedenis[bewerken]

De tekst werd in 1862 geschreven door de uit Kiev afkomstige etnograaf en dichter Pavlo Tsjoebynsky, de muziek in 1863 door priester, componist en koordirigent Mychajlo Verbytsky. Het lied, dat een grote populariteit verwierf in geheel Oekraïne, werd tijdens de revolutie in 1917 officieel aangenomen als volkslied van de Oekraïense Volksrepubliek, die op 25 januari 1918 onafhankelijk werd. Toen Oekraïne werd opgenomen in de Sovjet-Unie, werd het verboden.

In de tijd van de perestrojka raakte het lied opnieuw in zwang. In 1992 werd de melodie door het parlement, de Verchovna Rada, opnieuw tot volkslied van het onafhankelijke Oekraïne verheven. Van de tekst deden verschillende versies de ronde. Pas in 2003 nam de Verchovna Rada op voorstel van president Koetsjma een definitieve, officiële tekst aan: een licht gewijzigde vorm van de eerste strofe van het gedicht van Tsjoebynsky. Een van de motieven voor deze wijziging was, dat de tekst in de mening van sommigen te veel op leek die van het Poolse volkslied.

Tekst in het Oekraïens[bewerken]

Ще не вмерла України і слава, і воля,
Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.
Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці,
Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

Refrein (2x):
Душу й тіло ми положим за нашу свободу.
І покажем, що ми, браття, козацького роду.

Sjtsje ne vmerla Oekrajiny i slava, i volja,
Sjtsje nam, brattja molodiji, oesmichnetsja dolja.
Zhynoet nasji vorozjenky, jak rosa na sontsi,
Zapanoejem i my, brattja, oe svojij storontsi.

Refrein (2x):
Doesjoe j tilo my polozjym za nasjoe svobodoe.
I pokazjem, sjtsjo my, brattja, kozatskoho rodoe.

Nederlandse vertaling[bewerken]

Nog is Oekraïnes glorie niet vergaan, en niet haar vrijheid,
Nog zal het lot ons, jonge broeders, toelachen.
Verdwijnen zullen onze vijanden als dauw in de zon,
en ook wij, broeders, zullen heersen in ons eigen land.

Refrein (2x):
Onze ziel en ons lichaam zullen wij geven voor onze vrijheid.
En wij zullen tonen, dat wij, broeders, van het geslacht der Kozakken zijn.

Tekst van een mix van versies van het Oekraïense volkslied (zie links)[bewerken]

Ще не вмерла України ні слава, ні воля,
Ще нам, браття-українці, усміхнеться доля.
Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці,
Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

Душу, тіло ми положим за нашу свободу.
І покажем, що ми, браття, козацького роду.

Externe links[bewerken]