Snuitmotten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Snuitmotten
Hommelnestmot (Aphomia sociella)
Hommelnestmot (Aphomia sociella)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Lepidoptera (Vlinders)
Superfamilie: Pyraloidea
Familie
Pyralidae
Afbeeldingen Snuitmotten op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Snuitmotten op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De snuitmotten (Pyralidae), ook wel lichtmotten genoemd, zijn een familie van vlinders in de superfamilie Pyraloidea. Meer dan 850 soorten vlinders in Europa behoren tot deze familie. Wereldwijd telt de familie ruim 6000 soorten, die meest in de tropen leven.

Systematische positie[bewerken]

De famile wordt samen met de grasmotten (Crambidae) in een superfamilie geplaatst. Sommige auteurs beschouwen de grasmotten echter als een onderfamilie van de Pyralidae. De gecombineerde familie is dan een van de grootste binnen de vlinders. Bij de herziening door Munroe & Solis, in Kristensen (1999) behielden de Crambidae hun status als zelfstandige familie en ook bij de revisie van de orde door Van Nieukerken et al. (2011) bleven de grasmotten als zelfstandige familie gehandhaafd.

Kenmerken[bewerken]

Deze vlinders kunnen brede of smalle voorvleugels hebben en brede en afgeronde achtervleugels. De tasters van sommige soorten zijn uitgegroeid tot een lange snuit. De meesten zijn vrij onopvallend gekleurd. De vleugelspanwijdte varieert van 1 tot 4,6 cm.

Leefwijze[bewerken]

Een aantal soorten heeft zich als "voorraadmot" ontwikkeld, en kan zich manifesteren als plaaginsect. Aan de andere kant is Cactoblastis cactorum juist weer ingezet als biologische bestrijder van cactussoorten.

Voortplanting[bewerken]

De eieren worden afgezet aan de onderkant van bladeren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze familie komt wereldwijd voor in warmere streken op planten, van waterplanten tot bomen.

Onderfamilies[bewerken]

Enkele soorten[bewerken]

Foto's[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • David Burnie (2001), Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).