Spitsmuizen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spitsmuizen
Huisspitsmuis (Crocidura russula)
Huisspitsmuis (Crocidura russula)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Eulipotyphla (Insecteneters)
Familie
Soricidae
Fischer, 1814
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De spitsmuizen (Soricidae) vormen een grote familie van zoogdieren uit de orde der insecteneters (Eulipotyphla). De familie omvat 376 verschillende soorten in 26 geslachten[1] en is daarmee één van de grootste zoogdierfamilies. Het zijn kleine, muisachtige dieren met een spitse snuit en korte poten. De ogen zijn klein, maar daarentegen zijn het gehoor en reukvermogen goed ontwikkeld. Spitsmuizen hebben korte haartjes, meestal bruinachtig of grijs van kleur. Het grootste deel van de soorten leeft alleen en is zowel 's nachts als overdag actief. Ze zijn carnivoor en eten daarnaast plantaardig voedsel. Veel spitsmuizen zijn insectivoor.

Spitsmuizen hebben een extreem hoge hartslag, van 600 tot 1200 slagen per minuut bij verhoogde intensiteit. Ze leven relatief kort, maximaal 2,5 jaar.

Kenmerken[bewerken]

Spitsmuizen bezitten een cloaca, een primitieve uitgang van zowel het voortplantings- als het spijsverteringsstelsel. Bij de meeste zoogdieren zijn deze uitgangen gescheiden. De speekselklieren scheiden een giftige substantie uit. De spitsmuizen behoren tot de kleinste zoogdieren. Het kleinste niet vliegende zoogdier is de wimperspitsmuis. Alleen Kitti's varkensneusvleermuis is kleiner. Een andere, niet nauw aan de wimperspitsmuis verwante Europese spitsmuis, de kleine dwergspitsmuis, wordt iets groter.

Classificatie[bewerken]

Spitsmuizen worden tegenwoordig in de volgende onderfamilies en geslachten ingedeeld:

Enkele Europese soorten[bewerken]

Enkele van de ruim 60 voorkomende soorten in Europa zijn:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. J.F. Merritt: The biology of small mammals, Johns Hopkins University Press, 2010, p. 24