Tandtechnicus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een tandtechnicus.

Een tandtechnicus is iemand die tandheelkundige voorzieningen maakt voor het gebit van de patiënt. Hij/zij doet dit meestal in een tandtechnisch laboratorium in opdracht van een tandarts of ander tandheelkundig behandelaar, zoals kaakchirurg of orthodontist.
Het gaat dan vooral om implantaten, bruggen, kronen of kunstgebitten. Deze voorzieningen zijn individueel en uniek, en zij mogen — met uitzondering van orthodontische werkstukken (zoals beugels) — niet van echt te onderscheiden zijn.

Opleiding[bewerken]

  • In Vlaanderen wordt men tandtechnicus via een leercontract of via een studierichting in het TSO: tandtechnieken. Er zijn drie scholen waar je dit kan volgen: in Merksem, Oostende en Brussel. In Vlaanderen is dit een knelpuntberoep
  • In Nederland wordt men opgeleid op MBO-niveau. Die opleiding kan drie jaar duren (tot medewerker tandtechnicus) of vier jaar (tot tandtechnicus). De opleiding wordt over het algemeen verzorgd door het "Instituut vakopleiding Tandtechniek" (IVT). Deze opleiding is een zogenoemde BLL leerweg. Dit betekent dat men 1 dag per week naar school gaat en de overige dagen werkt in een tandtechnisch laboratorium. In het laboratorium doet de scholier de ervaring op in de praktijk; de overige tijd wordt besteed aan theorielessen in opleidingsverband.

Externe link[bewerken]