Uber Cup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Uber Cup geldt als het officieuze wereldkampioenschap voor vrouwelijke landenploegen in het badminton. Het dankt haar naam aan bedenker Betty Uber, die vond dat er voor vrouwen een toernooi vergelijkbaar met de sinds 1949 gehouden Thomas Cup voor mannenteams moest komen. Acht jaar later won de vrouwenploeg van de Verenigde Staten de eerste Uber Cup.

Inhoud

Format [bewerken]

De Uber Cup werd van 1957 tot 1984 om de drie jaar gehouden. Het toernooi vindt sinds dat moment tegelijkertijd met de Thomas Cup om de twee jaar plaats. Het evenement wordt sinds die tijd ook wel Thomas & Uber Cup genoemd, omdat de eindfases zich gelijktijdig afspelen.

Huidig format (vanaf 2010) [bewerken]

  • Aan de eindronde nemen twaalf landen deel, die zich daarvoor eerst in hun eigen regio (Afrika, Azië, Noord- en Zuid-Amerika, Europa of Oceanië) plaatsen.
  • De laatste twaalf worden in vier poules van drie landen verdeeld, die ieder één keer tegen de andere landen uit hun groep spelen. Ieder duel bestaat uit vijf partijen (driemaal enkelspel, tweemaal dubbelspel) die één punt per stuk opleveren, zowel in de groepswedstrijden als in het vervolg van het toernooi.
  • De beste twee landen van elke poule plaatsen zich voor de kwartfinales.
  • In de kwartfinales speelt iedere nummer één uit de poulefase tegen een nummer twee uit de poulefase. Zowel de kwart-, halve- als hele finale wordt gespeeld volgens het knockoutsysteem.

Van 2004 tot 2008 [bewerken]

  • Aan de eindronde nemen twaalf landen deel, die zich daarvoor eerst in hun eigen regio (Afrika, Azië, Noord- en Zuid-Amerika, Europa of Oceanië) plaatsen.
  • De laatste twaalf worden in vier poules (A, B, C en D) van drie landen verdeeld, die ieder één keer tegen de andere landen uit hun groep spelen. Ieder duel bestaat uit vijf partijen (driemaal enkelspel, tweemaal dubbelspel) die één punt per stuk opleveren, zowel in de groepswedstrijden als in het vervolg van het toernooi.
  • De vier nummers één van de poules plaatsen zich voor de kwartfinales.
  • De nummers twee en drie uit iedere poule spelen tegen de nummers twee en drie uit de andere poules om nog vier plaatsen in de kwartfinales. A2 speelt tegen B3, B2 tegen A3, C2 tegen D3 en D2 tegen C3.
  • In de kwartfinales speelt iedere nummer één uit de poulefase tegen een ploeg die zich via de kruisfinales geplaatst heeft. Zowel de kwart-, halve- als hele finale wordt gespeeld volgens het knockoutsysteem.

Van 1984 tot 2002 [bewerken]

  • Aan de eindronde nemen acht landen deel.
  • De beste twee landen van elke poule plaatsen zich voor de halve finales.
  • Van 1984 tot en met 1988 wordt er ook een wedstrijd voor de derde plaats gespeeld.

Het systeem waarin iedere ontmoeting tussen twee landen uit vijf partijen bestaat, is er sinds 1984. Van 1957 tot en met 1978 bestond een ontmoeting uit zeven partijen, in 1981 uit negen.

Finales [bewerken]

Jaar Gaststad Land Winnaar Verliezend finalist
1957 Lancashire Vlag van Engeland Engeland Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Vlag van Denemarken Denemarken
1960 Philadelphia Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Vlag van Denemarken Denemarken
1963 Wilmington Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Vlag van Engeland Engeland
1966 Wellington Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland Vlag van Japan Japan Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
1969 Tokio Vlag van Japan Japan Vlag van Japan Japan Vlag van Indonesië Indonesië
1972 Tokio Vlag van Japan Japan Vlag van Japan Japan Vlag van Indonesië Indonesië
1975 Jakarta Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van Japan Japan
1978 Auckland Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland Vlag van Japan Japan Vlag van Indonesië Indonesië
1981 Tokio Vlag van Japan Japan Vlag van Japan Japan Vlag van Indonesië Indonesië
1984 Kuala Lumpur Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van China China Vlag van Engeland Engeland
1986 Jakarta Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van China China Vlag van Indonesië Indonesië
1988 Kuala Lumpur Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
1990 Nagoya en Tokio Vlag van Japan Japan Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
1992 Kuala Lumpur Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
1994 Jakarta Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van China China
1996 Hongkong Vlag van Hongkong Hongkong Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van China China
1998 Hongkong Vlag van Hongkong Hongkong Vlag van China China Vlag van Indonesië Indonesië
2000 Kuala Lumpur Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van China China Vlag van Denemarken Denemarken
2002 Kanton Vlag van China China Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
2004 Jakarta Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
2006 Sendai en Tokio Vlag van Japan Japan Vlag van China China Vlag van Nederland Nederland
2008 Jakarta Vlag van Indonesië Indonesië Vlag van China China Vlag van Indonesië Indonesië
2010 Kuala Lumpur Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Vlag van China China
2012 Wuhan Vlag van China China Vlag van China China Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
  • China nam voor de Uber Cup van 1984 geen deel aan het toernooi.

Zie ook [bewerken]

  • De Sudirman Cup, eenzelfde soort toernooi voor gemengde ploegen
  • De Thomas Cup, eenzelfde soort toernooi voor mannenploegen