Votiefsteen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een votiefsteen is een steen of stenen tafel met inscriptie, beeldhouwwerk of schildering waaruit blijkt dat een gelofte aan de godheid vervuld is.

In 1647 werden resten van de tempel van Nehalennia, de Keltisch-Germaanse beschermgodin van vissers en zeelui, en meerdere votiefstenen ontdekt toen door een storm een stuk Zeeuws duin werd weggeslagen. Deze ontdekking veroorzaakte een golf van opwinding onder wetenschappers, maar raakte al gauw in de vergetelheid toen de Domburgse kerk, waar de votiefstenen bewaard werden, door brand instortte.

Votiefstenen zijn recent veelvuldig gevonden in de monding van de Schelde. De votiefstenen waren eveneens gewijd aan Nehalennia en werden waarschijnlijk geofferd als dank voor een behouden thuiskomst van schippers die naar Brittannië voeren.

Na de voltooiing van de basiliek van Onze Lieve Vrouw van 't Hart te Sittard in 1877 zijn in de drie daarop volgende jaren meer dan 1400 votiefstenen geschonken, die het specifieke van een bedevaartkerk markeren, evenals de vele andere ex-voto's. De dankbaarheid voor gebedsverhoringen van vele pelgrims kregen gestalte in de ontelbare dankbetuigingen aan Maria in de decoraties van muren en pilaren. De achterwand van de kerk bestaat uit honderden geglazuurde votiefstenen.

Ook in de buurt van Wijk bij Duurstede is een votiefsteen uit de Maas gebaggerd, waarop de Keltische naam Bataaf genoemd wordt.