Waterwolf (animalisering)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van een kaart uit 1641 van de Haarlemmermeer. Bovenaan de Nederlandse leeuw die vecht met de waterwolf. Een boer aan de voet van de linker kolom kijkt naar het gevecht door een verrekijker en zegt: ‘Hoe sel dat spel afloopen’; de hoop, die aan de andere kant staat zegt: ‘Al wel sou k'hoopen’. De Haarlemmermeer werd tussen 1849 en 1852 ingepolderd, waarna het gevaar van de waterwolf was geweken.

Waterwolf is een animalisering van de zee en grote meren als de vreter van land. Voorbeelden zijn:

In oude tijden maakte men kinderen bang met de waterwolf, om het spelen aan het water tegen te gaan.[2]

Boeken[bewerken]

  • André Nuyens schreef een kinderboek, "de Waterwolf" , dat gaat over de Allerheiligenvloed op 17 november 1675 als de Zuiderzeedijk doorbreekt bij Hoorn.
  • Maarten W. Schakel schreef het boek "De waterwolf slaat toe". Dit gaat over watervloeden in de Alblasserwaard, op 10 en 11 februari 1741".
  • Cordula Rooijendijk schreef het boek "Waterwolven, een geschiedenis van stormvloeden, dijkenbouwers en droogmakers". Waterwolven gaat over stormvloeden, dijkenbouwers en droogmakers, over mensen die al eeuwenlang proberen te voorkomen dat Nederland door het water wordt opgeslokt.

Trivia[bewerken]

  • De vis snoek wordt wel als waterwolf aangeduid.[3]
  • Diverse zwemverenigingen, kanoclubs, waterpoloteams, reddingsbrigades, schepen, etc. zijn genoemd naar de waterwolf.
  • Het buurtschap Hongerige Wolf in de gemeente Oldambt heeft zijn naam waarschijnlijk niet aan de Waterwolf, maar aan een herberg te danken.
  • Een boezemgemaal van Noorderzijlvest heet de De Waterwolf, als verwijzing naar de grote hoeveelheid water die het verslindt (het tegenovergestelde van de vreter van land).

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties