Wet van Raoult

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wet van Raoult is genoemd naar François-Marie Raoult (1830-1901), en stelt dat voor een ideaal mengsel de partiële druk van component i in de gasfase gelijk is aan de molfractie (molaire breuk) van component i in de vloeistoffase maal de verzadigde dampspanning.

P_{i} = x_i P_{i}^*
Pi* = Verzadigde dampspanning van de zuivere component[Pa]
Pi = Partiële druk van component i [Pa]
xi = Molfractie component i in vloeistoffase [-]


Deze wet vormt samen met de Wet van Dalton de basis voor destillatie berekeningen en samen met de Wet van Henry voor de beschrijving van niet-ideale oplossingen. Een praktische toepassing van de wet is een ontgasser.

Zie ook[bewerken]