Wilhelm Filchner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wilhelm Filchner
Wilhelm Filchner
Wilhelm Filchner
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 13 september 1877
Geboorteplaats Bayreuth
Sterfdatum 7 mei 1957
Sterfplaats Zürich
Wetenschappelijk werk
Vakgebied ontdekkingsreiziger
Portaal  Portaalicoon   Tibet
India

Wilhelm Filchner (Bayreuth, 13 september 1877Zürich, 7 mei 1957) was een Duits verkenner.

Op 21-jarige leeftijd deed hij mee aan zijn eerste expeditie, die hem naar Rusland bracht. Twee jaar later reisde hij alleen per paard naar de Pamirbergen. Tussen 1903 en 1905 leidde hij een expeditie door Tibet, waar onder meer Albert Tafel deel van uitmaakte.

Na zijn terugkeer van Tibet werd hij opgedragen een Duitse expeditie op Antarctica in kaart te brengen te organiseren. Na een trainingsexpeditie naar Spitsbergen, vertrokken ze met het schip "Deutschland" op 4 mei 1911. De expeditie bracht ze naar de Weddellzee en ontdekte de Luitpoldkust en de Filchner-Ronne-ijsplateau, die Filchner oorspronkelijk naar de Duitse keizer Wilhelm II had genoemd. Ze waren de eerste expeditie die verder ging dan James Weddells verste grens 80 jaar eerder.

Het schip overwinterde in een ijspakket na het falen van een poging om een basis op de ijsschots op te richten door een calvering van een ijsberg. Pas in september 1913 kon de "Deutschland" uit het ijs breken en terugkeren.

Filchner keerde nooit meer terug naar Antarctica, maar volbracht nog verschillende tochten door Nepal en Tibet. Hij ontving in 1937 de Nationale Duitse Prijs voor Kunst en Wetenschap, de "Duitse Nobelprijs" en de daaraan verbonden 100 000 Rijksmark. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef hij in India.

Filchner stierf op 79-jarige leeftijd in Zürich, in Zwitserland.

Zie ook[bewerken]