Zebedeüs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zebedeüs (bijbelfiguur) was een visser in Galilea die leefde in de eerste eeuw na Christus. Waarschijnlijk woonde hij in of vlak bij Betsaïda. Hij is de vader van de apostelen Johannes en Jacobus. Zebedeüs had zeven zonen, van wie er twee apostel zijn geworden. Er zijn meerdere aanwijzingen dat Zebedeüs een welgesteld man was. Allereerst had hij huurlingen op zijn schip. Verder blijkt Johannes een bekende te zijn van de hogepriester. Later blijkt Johannes nog de beschikking te hebben over een huis, waarin hij Maria opneemt.

Zie ook[bewerken]