Zhu De

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zhu De (Chinees: 朱德 Pinyin: Zhū Dé, Wade-Giles: Chu Te) (Sichuan, 1 december 1886Peking, 6 juli 1976), was premiejager, opiumverslaafde en later staatshoofd en militaire leider van de CCP.

Chu De2.jpg

Zhu De studeerde begin jaren 1920 in Duitsland en kwam dan terug naar China om een Kwomintang-regiment te leiden (hij hield zijn banden met de Communisten geheim); later voegde hij dit regiment bij de troepen die Mao Zedong al in zijn sovjetstaat in de Jinggang-bergketen had zitten. Zo bouwde hij samen met Mao het Chinese Rode leger (later bekend als het Chinese Bevrijdingsleger of Volksbevrijdingsleger, "PLA", People's Liberation Army) uit tot een guerillamacht die later aan de Lange Mars zou beginnen om de bedreiging van de Kwomintangleider Chiang Kai-shek uit de weg te gaan, en nog later het militaire apparaat van de CCP werd.

Tijdens de Tweede Chinees-Japanse oorlog was Zhu De leidende commandant van het Rode leger, om dan in 1949 commandant van het uit het Rode leger voortgekomen PLA te worden. Hij was eveneens de vicevoorzitter en één van de 5 leden van het CCP-standing comité wat wilde zeggen dat hij één van de 5 machtigste mannen was in het China van die tijd. Zhu De werd in 1966 ontslagen uit die functie maar dan in 1971 terug geïnstalleerd als voorzitter van het standing comité. Toen hij achteraan in de 80 was stopte hij met publiek actief te zijn en ging op pensioen.

Zhu De stierf op 6 juli 1976 op 90-jarige leeftijd, 3 weken voor de grootste aardbeving uit de Chinese geschiedenis, 2 maanden voor Mao Zedong en 6 maanden na Zhou Enlai. Die aardbeving werd dan ook gezien als de verbeuring van het hemels mandaat, dat de val van dynastieën typeerde in het dynastieke China.[bron?]

De 5 leden van het 'Standing Committee' 1949[bewerken]