Communistische Partij van China

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Naam (Chinese varianten)
Vlag van de Communistische Partij van China
Traditionele Chinese karakters	中國共產黨
Vereenvoudigde Chinese karakters	中国共产党
Pinyin	Zhōngguó Gòngchǎndǎng
Engels	Communist Party of China (CPC)
Standaardkantonees	Chóng Kwôk Kong Chaan Tôong
Yale (Standaardkantonees)	jung3 gwok3 gung6 chaan2 dong2
Minnanyu	Tiong-kok Kiōng-sán-tóng
Andere benamingen	CCP 中共

De Communistische Partij van China (CCP) is de partij die sinds 1949 de Volksrepubliek China regeert. De partij werd op 23 juli 1921 in Sjanghai door studenten opgericht. De studenten vonden dat het communisme China van de ondergang zou redden. China was destijds zwak en alsmaar bedreigd door imperialisme en kolonisatie van Japan en Westerse landen. Chen Duxiu 陈独秀, Zhang Guotao 张国焘 en Li Da 李达 richte het Politburo van de Communistische Partij van China.

De partij koos ervoor om vooral de boeren te steunen. Dit zorgde voor veel aanhangers en populariteit, omdat boeren en zij die van de landbouw leefden het grootste deel van de bevolking vormden. Vanaf 1934 was Mao Zedong leider van de CCP.

Zowel de CCP als zijn tegenstander, de Kwomintang (KMT), wilde twee dingen doen met China: het land moderniseren en het bevrijden van buitenlandse invloeden. In het begin stond de CCP niet sterk en won de KMT. Vervolgens vielen de Japanners China binnen, en bundelden CCP en KMT hun krachten in een verenigd front. De KMT vocht echter regelmatig harder tegen de CCP dan met de CCP tegen de Japanners. Toen de Japanners in 1945 verslagen werden ging de burgeroorlog tussen CCP en KMT weer verder.

KMT-leider Chiang Kai-shek opende een ware heksenjacht op de communisten. Mao vluchtte naar het westen in een Lange Mars van meer dan 9600 kilometer. Uiteindelijk zetten de communisten een basis op in Yan'an. Daar verzamelden zij zich om terug te slaan.

In 1949 kwam de communistische partij aan de macht. Men hoopte dat zij economische onderontwikkeling en sociale ongelijkheid zou omvormen in gelijkheid, menselijke waardigheid en welvaart. Onder andere de volgende maatregelen werden genomen:

Onder staatsbeheer brengen van sleutelsectoren van de economie (banken, spoorwegen, industrie en handel). Vanaf de jaren '80 werd dit onder Deng Xiaoping echter steeds meer teruggedraaid.
Landhervorming. Tussen 1950 en 1953 werd land herverdeeld. Dit werd later weer teruggedraaid.
Geleidelijke collectivisatie. Het land werd over alle boeren verdeeld. Het zou gezamenlijk worden bewerkt en de opbrengst zou naar de staat gaan. Het gevolg was dat boeren steeds minder gingen produceren, want ook als ze niet werkten kregen ze wel te eten in de kantines.
Door middel van propaganda, politieke bewustwording en pressie moesten de boeren heropgevoed worden tot socialistische boeren die met inzet en enthousiasme collectieve arbeid gingen verrichten. Zo moesten ze de landbouwopbrengsten verhogen.

Vele van deze plannen hadden desastreuze gevolgen. De Grote Sprong Voorwaarts leidde tot enorme hongersnoden, de Culturele Revolutie kostte velen het leven. Opstanden werden soms bloedig neergeslagen, en corruptie komt veel voor.