Shanghai

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Shanghai (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Shanghai.
Stadsprovincie Shanghai
上海市
Shànghǎi Shì
Stadsprovincie in China Vlag van China
China Shanghai.svg
Afkorting 沪 of 申 (pinyin: Hù of Shēn)
Oorsprong naam 上 shàng - boven
海 hǎi - zee
Algemeen
Oppervlakte 6 340,5 km² (31e)
Inwoners (2010)
(Geklasseerd 25e)
23 019 148 (3 271 inw/km²)
BNP (2003) 625 100 M RMB
(Geklasseerd 7e)  (BNP/inw. 36 500 RMB)
ISO 3166-2 CN-31
Politiek
Burgemeester Han Zheng (韩正)
Overig
Website Chinees, Engels
Portaal  Portaalicoon   China
Shanghai
Naam (taalvarianten)
Traditioneel Shanghainame.png
Vereenvoudigd Shanghainame.png
Hanyu pinyin Shànghǎi
Wade-Giles Shang-Hai
Jyutping (Standaardkantonees) soeng5 hoi2
Zhuyin ㄕㄤˋ ㄏㄞˇ
Gwoyeu Romatzyh Shanqhae
Standaardkantonees Seung Hooi
Yale (Standaardkantonees) seung5 hoi2
Weitouhua söng6 fui2
Dapenghua Sôong Fǒei
Taiwan-Hakka Sông-hói
Peng’im (Chaozhouhua) siang6 hai2
Mindongyu Siông-hāi
Shanghainees [zɑ̃.'he]/Zaa Hee
Letterlijke vertaling op/boven zee

Beluister

(info)

Shanghai of Sjanghai is de grootste stad van China. De gemeente is sinds 2005 een van de vijf steden in China die de status van nationale centrale stad hebben. Tevens is Shanghai qua inwoneraantal de grootste gemeente ter wereld en is het een van de drie grootste metropolen ter wereld.[1]

Shanghai ontstond als een dorpje dat leefde van de visserij en de textielindustrie, maar door het Verdrag van Nanking dat in 1842 met het Verenigd Koninkrijk werd gesloten, groeide Shanghai uit tot een havenstad met wereldwijde verbindingen. Sinds de jaren 90, na de economische hervormingen van Deng Xiaoping, is de stad bezig zich te herontwikkelen, zo is het zakendistrict Pudong uit de grond gestampt. De stad heeft sinds 2004 de grootste haven ter wereld en heeft daarmee de positie van de haven van Singapore overgenomen. In 2010 werd de wereldtentoonstelling Expo 2010 in de stad gehouden.

Naam[bewerken]

Shanghai betekent 'boven zee'. Er bestaan verschillende afkortingen:

  • Hù (滬 of 沪), dit is een bamboe palissade gebruikt om te vissen
  • Shēn (申): tijdens de periode van de strijdende staten gaf koning Gaoli van het koninkrijk Chu (楚考烈王) een domein aan Huang Xie (黃歇), ook de heer van Chunshen (春申君) genaamd. Dit domein bevond zich in de buurt van waar nu Shanghai ligt.

De Taalunie geeft geen spellingsadvies, op de lijst van de Taalunie staan zowel Sjanghai als Shanghai.[2] Volgens het door China opgestelde Hanyu pinyin-systeem wordt de naam als Shanghai gespeld. De VRT geeft blijkens haar Taaldatabank een voorkeur aan Sjanghai.[3]

Geschiedenis[bewerken]

Voordat de stad Shanghai werd gesticht, was het een dorp genaamd Huating (華亭鎮), onderdeel van Songjiang, dat werd geregeerd door de Suzhou-prefectuur. Onder de Tang-dynastie werd het een zelfstandige prefectuur, die vanaf de Song-dynastie Shanghai werd genoemd.

In 1553 werd een stadsmuur gebouwd, wat over het algemeen gezien wordt als het begin van de stad Shanghai. Gedurende de eerste Opiumoorlog in het begin van de 19e eeuw waren Engelse troepen aan de macht in Shanghai. Toen de oorlog in 1842 werd beëindigd met het Verdrag van Nanking werden enkele havensteden geopend voor internationale handel, waaronder de haven van Shanghai.

Shanghai 1928 Bund Cenotaph.jpeg
De Bund in 1928
View of the Bund, Shanghai.JPG
De Bund in 2006
Shanghai Nanking Road 1930s.jpeg
Nanjing Road in de jaren 30
Shanghai-NanjingRd01-l.jpg
Nanjing Road in 2005

In 1850 begon de Taiping-opstand en in 1853 werd Shanghai bezet door een triadengroep van rebellen die zichzelf het Kleinezwaardengenootschap noemde. De vele gevechten verwoestten de landelijke gebieden om de stad, maar de buitenlandse nederzettingen werden met rust gelaten. Veel Chinezen, voor wie het voorheen verboden was om in de buitenlandse nederzettingen te komen, vluchtten hier naar toe. In 1854 werden nieuwe voorschriften uitgevaardigd die meer land beschikbaar maakten voor de Chinese bewoners. In hetzelfde jaar werd ook de eerste jaarlijkse bijeenkomst van de gemeenteraad van Shanghai gehouden, die werd opgericht om de buitenlandse nederzettingen te beheren. In 1863 werden de Britse en Amerikaanse nederzettingen samengevoegd tot de Internationale Concessie. Tussen 1850 en 1900 steeg het bevolkingsaantal van de stad van circa 250.000 tot rond de 650.000.

De Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-1895) om de macht in Korea werd afgesloten met het Verdrag van Shimonoseki. In dit verdrag werd China gedwongen de onafhankelijkheid van Korea te erkennen en enkele gebieden (waaronder Taiwan) af te staan aan Japan. Tevens betekende het de opkomst van Japan als een extra buitenlandse macht in Shanghai. Japan bouwde de eerste fabrieken in Shanghai en dit voorbeeld werd snel gevolgd door de andere aanwezige buitenlandse machten. Het betekende het begin van de industrialisatie van Shanghai.

Shanghai was inmiddels de belangrijkste financiële stad in het Verre Oosten. Onder bewind van de Republiek China werd in 1927 de stad uitgeroepen tot "speciale stad" en in 1930 verheven tot provincie.

Op 28 januari 1932, tijdens het Shanghai-incident, bombardeerde de Japanse marine de stad in een poging om studentendemonstraties de kop in te drukken, die als gevolg van het Mantsjoerije-incident en de daarop volgende bezetting van Mantsjoerije waren begonnen. Shanghai werd veroverd door Japan in de Slag om Shanghai van 1937 en bleef onder Japanse bezetting tot de overgave van Japan in 1945. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was Shanghai een regionaal centrum voor vluchtelingen vanuit Europa. In die tijd was het ook de enige stad ter wereld die zonder voorwaarden was opengesteld voor Joden.

In de eerste decennia van de 20e eeuw gaf het bevolkingscijfer van de stad een fenomenale groei te zien. In 1900 bedroeg de bevolking circa 650.000, maar in 1918 werd al de grens van 1 miljoen bereikt. In 1940 was de bevolking geëxplodeerd tot 3,6 miljoen. De woningbouw hield geen gelijke tred met deze groei, dus de leefomstandigheden van het grootste deel der bevolking waren erbarmelijk.

Op 27 mei 1949 kwam Shanghai onder het bestuur van de Chinese Communistische Partij. Shanghai en Peking waren de enige onder de Republiek China zelfstandige steden, die ook nu nog een zelfstandige status behielden. Andere steden kwamen weer onder het bestuur van de lokale provincie te vallen. In het hierop volgende decennium werden de grenzen van de districten en counties binnen Shanghai veelvuldig aangepast.

Na 1949 verplaatsten de meeste buitenlandse bedrijven hun kantoren naar Hongkong, vanwege de communistische regering die nu aan de macht was gekomen. Gedurende de jaren 50 en 60 werd Shanghai een industrieel centrum en een links revolutionair bolwerk. Desondanks wist Shanghai gedurende deze tijd een hoge productiviteit en sociale stabiliteit te behouden. In de geschiedenis van de Volksrepubliek China heeft Shanghai bijna altijd de grootste bijdrage geleverd aan belastingen aan de staat. In het begin van de jaren 80 kwam 70-80% van de nationale belastingopbrengsten uit Shanghai. Dit had echter wel vérstrekkende gevolgen voor de economie van Shanghai doordat de hoge belastingdruk ten koste ging van kapitaalopbouw en onderhoud en investeringen aan de infrastructuur. In de zuidelijke provincie Guangdong werden gedurende de jaren 80 grootschalige hervormingen doorgevoerd. Door de grote financiële afhankelijkheid van China van Shanghai, werden pas in 1991 hervormingen in Shanghai gestart.

Skyline van Pudong

Sinds lange tijd wordt Shanghai gezien als opstap naar posities binnen de centrale regering van de Volksrepubliek China. In de jaren 90 werd er vaak gesproken van de "Kliek van Shanghai", die onder meer de president van de Volksrepubliek China, Jiang Zemin, en de premier Zhu Rongji omvatte. Vanaf 1992 is Jiang Zemin gestart met hervormingen van het belastingbeleid van Shanghai. Door de sterk verlaagde belastingdruk werden vele binnenlandse en buitenlandse bedrijven aangetrokken tot de stad, waardoor Shanghai sterk is gegroeid als economisch centrum in Oost-Azië. Sindsdien kent de stad een economische groei van 9-15% per jaar.

Van 2 tot en met 11 oktober 2007 vonden de Special Olympics World Summer Games plaats in de stad. Hieraan hebben 7000 sporters met een verstandelijke beperking meegedaan. In 2008 is Shanghai bezig om de infrastructuur op allerlei punten te verbeteren, zoals een extra ringweg, de aanleg van een uitgebreid metronetwerk en verbeteringen aan het spoor en de havens. Veel aandacht wordt gegeven aan de voorbereidingen voor de Expo 2010 die in Shanghai plaatsvindt.

Geografie en klimaat[bewerken]

Gemiddelde temperatuur (rood) en neerslag (blauw) in Shanghai

Shanghai ligt aan de Oost-Chinese Zee (deel van de Grote Oceaan), en is in tweeën gesplitst door de Huangpu-rivier, die onderdeel uitmaakt van de rivierdelta van de Jangtsekiang. Ten westen van de rivier ligt Puxi, waar het oude centrum ligt, en ten oosten van de rivier is een nieuw modern financieel centrum opgezet in Pudong.

Shanghai heeft een vochtig subtropisch klimaat (Cfa volgens de klimaatclassificatie van Köppen). Het weer in Shanghai kent vier duidelijk te onderscheiden seizoenen. In de winter kan de temperatuur tijdens frisse winden uit Siberië onder het vriespunt komen en gemiddeld valt er op een of twee dagen per jaar sneeuw. De zomers zijn warm en vochtig met gemiddeld 8.7 dagen per jaar die boven de 35 °C uitkomen. Over het algemeen worden de lente en herfst gezien als de beste periode om Shanghai te bezoeken; het is dan warm maar niet zo heet als gedurende de zomermaanden. Vanaf midden juni tot eind juli is er een regenperiode; hevige regenbuien zijn in deze periode niet ongebruikelijk.

Aangrenzende provincies[bewerken]

   Aangrenzende provincies   
 Jiangsu       
   Brosen windrose nl.svg   
 Zhejiang       

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Bestuurlijke indeling van Shanghai voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
De Bund met wolkenkrabbers
Yuyuan-tuinen

Shanghai is opgedeeld in 18 stadsdelen, waarvan één county en 17 districten.

Puxi is het oude deel van de stad, ten westen van de Huangpu-rivier. Dit stuk is opgedeeld in 9 districten, die in verhouding met de andere districten erg klein zijn:

Huangpu (黄浦区; Huángpǔ Qū)
Luwan (卢湾区; Lúwān Qū)
Xuhui (徐汇区; Xúhuì Qū)
Changning (长宁区; Chángníng Qū)
Jing'an (静安区; Jìng'ān Qū)
Putuo (普陀区; Pǔtuó Qū)
Zhabei (闸北区; Zháběi Qū)
Hongkou (虹口区; Hóngkǒu Qū)
Yangpu (杨浦区; Yángpǔ Qū)

Het nieuwe stedelijke gebied ten oosten van de rivier wordt Pudong genoemd en wordt bestuurd door:

  • Nieuw District Pudong (浦东新区; Pǔdōng Xīn Qū)

Tot 1992 was dit een landelijk gebied en heette toen nog Chuansha County. Sinds de economische hervormingen in het begin van de jaren 90 zijn hier verschillende deelgebieden gesticht die financiële voordelen bieden voor daar gevestigde bedrijven. Het voormalige district Nanhui (南汇区; Nánhuì Qū) (Nanhui County tot en met 2001) werd aan Pudong gehecht.

De overige zeven districten behoren tot het buitengebied van Shanghai. Hierin bevinden zich verschillende dorpen en landelijke gebieden.

Baoshan (宝山区 Bǎoshān Qū) welke de twee kleinere eilanden bestuurt — Baoshan County tot en met 1988
Minhang (闵行区; Mǐnháng Qū) Shanghai County tot en met 1992
Jiading (嘉定区; Jiādìng Qū) Jiading County tot en met 1992
Jinshan (金山区; Jīnshān Qū) Jinshan County tot en met 1997
Songjiang (松江区; Sōngjiāng Qū) Songjiang County tot en met 1998
Qingpu (青浦区; Qīngpǔ Qū) Qingpu County tot en met 1999
Fengxian (奉贤区; Fèngxián Qū) Fengxian County tot en met 2001

Chongming-eiland wordt beheerd door de enige county in Shanghai en het een na grootste eiland van China na Hainan.

  • Chongming County (崇明县; Chóngmíng Xiàn)

Sinds 2003 zijn de verschillende stadsdelen nog verder opgedeeld in 221 dorpsdelen, welke op hun beurt weer zijn opgedeeld in 3.393 buurtschappen.

Bevolking[bewerken]

De Chengguangtempel, een taoïstisch tempel in de historische binnenstad

Demografie[bewerken]

Volgens de volkstelling in 2000 bestond de populatie van Shanghai op dat moment uit 16,738 miljoen personen, inclusief migranten. Sinds de volkstelling in 1990 was de populatie gestegen met 3,396 miljoen. Van de bevolking was 51,4% mannelijk en 48,6% vrouwelijk. 12,2% was jonger dan 15 jaar, 76,3% viel in het bereik van 15 tot en met 65 jaar, en 11,5% was ouder dan 65. 5,4% van de inwoners was analfabeet.

In 2003 was de officieel geregistreerde bevolking 13,43 miljoen, maar meer dan 5 miljoen mensen wonen en werken ongeregistreerd in Shanghai. Van die 5 miljoen behoren 4 miljoen tot de tijdelijke migrantenbevolking die voornamelijk laaggeschoold werk doet. In 2003 was de gemiddelde levensverwachting 79,80 jaar (77,78 jaar voor de mannelijke bevolking en 81,81 jaar voor de vrouwelijke). De stad telt in 2005 naar schatting 14.6 miljoen inwoners, agglomeratie 17.9 miljoen.

Taal[bewerken]

De officiële taal van Shanghai is het Standaardmandarijn zoals in heel China. Niettemin is de taal die in de delta van de Jangtsekiang, in de regio Huadong (华东) die de provincies Jiangsu, Zhejiang en een deel van Anhui omvat, wordt gesproken, het Wu. In Shanghai en omstreken wordt het Shanghainees dialect van Wu gesproken.

De campagnes ter bevordering van het Mandarijn en het onderwijs exclusief in het Mandarijn hebben ervoor gezorgd dat het gebruik van het dialect achteruit is gegaan; het wordt echter nog steeds algemeen gebruikt in informele omgang. Er komt echter langzaam ook een muziekstroming in het Shanghainees op gang wat de taal weer populairder maakt onder jongeren.

Economie[bewerken]

Shanghai is het handelscentrum en financiële centrum van China. Dit kwam tot stand na economische hervormingen van 1992 en ontstond een decennium later dan veel van de Zuid-Chinese provincies. Voor deze hervormingen moest Shanghai veel belasting betalen aan de centrale regering; gemiddeld kwam zelfs 70% van het nationale belastinggeld uit Shanghai. Vanaf 1992 werd dit verlaagd tot 20-25%. Tegenwoordig behoort Shanghai tot de de grootste en meest ontwikkelde steden in China.

Shanghai en Hongkong wilden in 2008 beide het economische centrum van China worden. Hongkong had in 2003 een BNP van ¥46 586 (ong. US$5 620) per hoofd van de bevolking en nam daarmee een 13e plek in. Hongkong heeft als voordelen het sterkere wettelijk systeem en meer expertise in het bankwezen en de dienstensector. Shanghai heeft daartegenover voordelen van zijn sterkere banden met het Chinese binnenland en de centrale regering, en heeft een sterkere basis op het gebied van productie en technologie.

Sinds Hongkong in 1997 is overgedragen aan China heeft Shanghai zijn rol in de financiële sector en het bankwezen vergroot en hebben vele bedrijven hun hoofdkwartier naar de stad verplaatst. Hierdoor is de vraag naar een hoogopgeleide beroepsbevolking sterk gestegen. De economie van Shanghai groeit gestaag, met zo'n 11% per jaar.

Cultuur[bewerken]

Architectuur[bewerken]

Net als vele andere steden in China wordt er sinds de jaren '90 enorm veel gebouwd in Shanghai. De hedendaagse architectuur in Shanghai staat bekend om zijn moderne stijl die zowel Chinese als westerse onderdelen combineert. Enkele bekende wolkenkrabbers die in Shanghai staan zijn onder andere Oriental Pearl Tower, het Shanghai World Financial Center en de Jin Mao Tower

De Sint-Ignatiuskathedraal werd tussen 1905 en 1910 gebouwd door Franse jezuïeten.

Kunst[bewerken]

十萬圖之四 (nr. 4 van een honderd duizend scènes) doorRen Xiong, een pionier van de Shanghai School van Chinese kunst, c. 18501850.

De "Shanghai School" was een belangrijke Chinese school van traditionele kunsten tijdens de Qing-dynastie en de twintigste eeuw. Onder de meesters van deze school ontwikkelde de traditionele Chinese kunst de moderne stijl van "Chinese schilderkunst". De Shanghai School daagde de elitaire traditie van Chinese kunst uit en brak hiermee,[4] waarbij wel eerbied werd getoond voor het technische kunnen van de oude meesters en tevens de bestaande traditionele technieken werden verbeterd. De meest bekende leden van deze school zijn Qi Baishi, Ren Xiong, Ren Yi, Zhao Zhiqian, Wu Changshuo, Sha Menghai, Pan Tianshou, Fu Baoshi en Wang Zhen.

De "Songjiang School" (淞江派) was een kleine school tijdens de Ming-dynastie. Deze wordt algemeen beschouwd als een verdere ontwikkeling van de Wu School (of Wumen School)) in het toenmalige culturele centrum van de regio Suzhou. De Huating School (华亭派) was een andere belangrijke kunstschool tijdens de midden tot late Ming-dynastie. De belangrijkste resultaten van deze school lagen in de traditionele Chinese schilderkunst, de kalligrafie en de poëzie.

Musea[bewerken]

Media[bewerken]

Kranten[bewerken]

Onder meer de volgende kranten verschijnen in Shanghai:

Verkeer en vervoer[bewerken]

Shanghai heeft een goed openbaar vervoerssysteem en in vergelijking met andere Chinese steden erg schone straten en weinig luchtvervuiling.[bron?] Shanghai heeft meer dan duizend buslijnen, waarbij ook nog trolleybussen worden ingezet. Verder rijden in Shanghai vele duizenden taxi's.

Wegennet[bewerken]

Behalve aan de metro wordt er ook gebouwd aan het uitbreiden van het wegennet van Shanghai. De stad heeft nu twee ringwegen, en een aantal verbindingswegen tussen deze twee ringwegen. Deze hoofdwegen hebben voor het grootste deel twee verdiepingen. In 2008 is een derde ringweg halverwege tussen de twee bestaande wegen aangelegd. De verwachting was dat hiervoor zo'n 4000 gezinnen moesten worden verhuisd, die daarvoor compensatie zouden krijgen in de vorm van geld of een nieuwe woning in een vergelijkbaar gebied. Tevens wordt de binnenste ringweg verbreed van twee banen naar drie banen per rijrichting en zijn er plannen om een snelweg te bouwen naar het eiland Chongming.

Ongebruikelijk voor Chinese steden is dat de snelwegen in en om Shanghai ook allemaal een nummer hebben. Volgens de normale Chinese naamvoering wordt een snelweg genoemd naar de twee steden die door deze snelweg worden verbonden. De regering van Shanghai heeft deze nummering ingevoerd naar voorbeeld van westerse landen en wilde eigenlijk de Chinese naamvoering geheel afschaffen. Na protest vanuit de bevolking is echter een dubbele naamvoering ingevoerd. De binnenste ringweg heet A10, de buitenste ringweg A20, verbindingssnelwegen naar andere steden zijn opvolgend genummerd met de klok mee.

In Shanghai vertrekt de nationale weg G318 naar Dram in Shigatse, Tibet, op de grens met Nepal.

Vanaf Shanghai naar Yangshan is er een verbinding door een 31 kilometer lange 6-baans Donghai-brug (Oostzeebrug). De brug is in een S-vorm gebouwd, wat volgens de ontwerpers gedaan is om de rijveiligheid te verhogen tijdens tyfoons en hoge golven.[bron?]

Tevens is in mei 2008 de Hangzhoubaai-brug naar Ningbo voltooid, na vijf jaar bouwen. Deze 36 kilometer lange brug is de langste brug ter wereld over een oceaan. Hij verkort de afstand tussen Shanghai en Ningbo van 400 naar 80 kilometer.

Stads- en streekvervoer[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Metro van Shanghai voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De eerste metro van Shanghai vertrok in 1995, anno januari 2010 had de metro van Shanghai elf lijnen die ruim drie miljoen passagiers per dag vervoeren. Volgens het plan van de regering zal het metro stelsel in 2020 uitgebreid zijn naar 16 lijnen. Uitbreiding van het openbaarvervoersnet is ook hard nodig, want zowel de bussen als de metro's zitten tijdens de piektijden bomvol.

Vanaf de luchthaven in Pudong loopt de eerste en enige magneetzweeftrein-lijn (Maglev) ter wereld die in commercieel gebruik is. Deze is aangelegd door Transrapid, een Duits maglevbedrijf, en in gebruik genomen in 2002. De maglevlijn loopt tot aan het metrostation Longyang Lu en doet minder dan acht minuten over dit stuk van 30 kilometer. De topsnelheid van de Maglev ligt rond de 430 kilometer per uur. De Maglev-trein is vooral een prestigeproject waar geen winst mee wordt gemaakt. De trein is dan ook meer een toeristische attractie dan echt een tijdbesparende manier van reizen. Het reizen naar het beginstation in Shanghai, het kopen van een ticket en de fikse wandeling vanaf het eindpunt bij het vliegveld naar het vliegveld zelf, doet de tijdwinst in deze snelle trein volledig teniet.[bron?] Een taxi is er even snel en voor dezelfde prijs. Dit geldt echter niet wanneer het druk is op de weg. Dan kun je met de taxi al gauw meer dan een uur in de file staan terwijl de trein er maar 8 minuten over doet.

Spoorwegen[bewerken]

Shanghai kent meerdere spoorwegen, waaronder de hogesnelheidslijnen Peking-Shanghai, Shanghai-Chengdu, Shanghai-Kunming en Shanghai-Shenzhen en de normale spoorlijnen Peking-Shanghai (京沪线 Jing Hu Spoorlijn), Shanghai-Hangzhou (沪杭线 Hu Hang Spoorlijn), Shanghai-Nanking (滬寧城際高速鐵路 Hu Ning Spoorlijn) en Xiaoshan-Ningbo (萧甬线 Xiao Yong Spoorlijn). De stad heeft vier belangrijke treinstations, het Station Shanghai, het Station Shanghai-Zuid, het Station Shanghai-West en het Station Shanghai Hongqiao.

Vliegvelden[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Luchthaven Shanghai Pudong en Luchthaven Shanghai Hongqiao voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

Shanghai heeft twee luchthavens. De voormalige Internationale luchthaven Hongqiao wordt voornamelijk gebruikt voor vluchten binnen China. Er wordt nog een beperkt aantal internationale vluchten uitgevoerd. Shanghai Hongqiao ligt relatief dicht bij het stadscentrum, waardoor het voor zakenreizigers aantrekkelijk is. Hetzelfde geldt voor Tokyo Haneda Airport en Seoul Gimpo Airport, waar de internationale vluchten vanaf Hongqiao naartoe gaan.

Dichter bij de kust is in Pudong de nieuwe internationale luchthaven Shanghai Pudong aangelegd. Vele internationale luchtvaartmaatschappijen verbinden dit vliegveld met bestemmingen over de gehele wereld. De luchthaven groeit zeer snel en heeft momenteel een overcapaciteit. Het vliegveld heeft momenteel drie startbanen, dit zullen er in totaal vijf worden. Twee van de vier geplande terminals zijn reeds gebouwd en in gebruik.

Haven[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Haven van Shanghai voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De zeehaven van Shanghai is de grootste ter wereld waar het containers betreft. Globaal gezien is het sinds 2004 de grootste zeehaven ter wereld met in 2007 ruim 550 miljoen goederenoverslag, gevolgd door de haven van Singapore en die van Ningbo. (De haven van Rotterdam is inmiddels naar de derde plek verdreven; zie Lijst van drukste zeehavens naar totale cargo-tonnage)

Er wordt gewerkt aan een uitbouw van de haven op het eiland Yangshan in de diepe zee, waar nog van alles moest worden gebouwd. Dit plan staat bekend als Yangshan Deep Sea Harbour, de eerste drie fases (van de vier) zijn respectievelijk in 2004, 2007 en 2010 voltooid en zijn nu in gebruik als de Yangshan Container Terminal. In 2015 zal de vierde fase openen. Eenmaal voltooid zal de haven op Yangshan in staat zijn om jaarlijks 15 miljoen TEU's te verwerken.

Vanaf Shanghai naar Yangshan is er een verbinding door een 31 kilometer lange zesbaans brug, genaamd Donghai-brug (Oost Zee-brug). De brug is in een S-vorm gebouwd, wat volgens de ontwerpers gedaan is om de rijveiligheid te verhogen.[bron?]

Universiteiten[bewerken]

Stedenbanden[bewerken]

Land Plaats Sinds
Vlag van Jemen Jemen Aden 1995
Vlag van Denemarken Denemarken Århus (provincie) 2003
Vlag van Egypte Egypte Alexandrië 1992
Vlag van Algerije Algerije Algiers 2003
Vlag van België België Antwerpen 1984
Vlag van Spanje Spanje Barcelona 2001
Vlag van Zwitserland Zwitserland Bazel 2007
Vlag van Zweden Zweden Borås 2007
Vlag van Slowakije Slowakije Bratislava (regio) 2003
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Busan 1993
Vlag van Marokko Marokko Casablanca 1986
Vlag van Thailand Thailand Chiang Mai 2000
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Chicago 1985
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka Colombo 2003
Vlag van Roemenië Roemenië Constanța 2002
Vlag van Ierland Ierland Cork 2005
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten Dubai 2000
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland Dunedin 1994
Vlag van Finland Finland Espoo 1998
Vlag van Polen Polen Gdańsk 1985
Vlag van Zweden Zweden Göteborg 1986
Vlag van Ecuador Ecuador Guayaquil 2001
Vlag van Israël Israël Haifa 1994
Vlag van Duitsland Duitsland Hamburg 1986
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea Hamhung 1982
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland Hauraki District 2003
Vlag van Vietnam Vietnam Ho Chi Minhstad 1990
Vlag van Turkije Turkije Istanboel 1989
Vlag van Mexico Mexico Jalisco 1998
Vlag van Pakistan Pakistan Karachi 1984
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika KwaZulu Natal 2001
Vlag van Cyprus Cyprus Lefkosia 2004
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Liverpool 1999
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Londen 1996
Vlag van Brazilië Brazilië Manaus 2009
Vlag van Filipijnen Filipijnen Manilla 1983
Vlag van Mozambique Mozambique Maputo 1999
Vlag van Frankrijk Frankrijk Marseille 1987
Vlag van Italië Italië Milaan 1979
Vlag van Canada Canada Montreal 1985
Vlag van Japan Japan Nagasaki (prefectuur) 1986
Vlag van Japan Japan Osaka 1974
Vlag van Japan Japan Osaka (prefectuur) 1980
Vlag van Noorwegen Noorwegen Oslo 2001
Vlag van Griekenland Griekenland Piraeus 1985
Vlag van Portugal Portugal Porto 1995
Vlag van Vanuatu Vanuatu Port Vila 1994
Vlag van Argentinië Argentinië Rosario 1997
Vlag van Nederland Nederland Rotterdam 1979
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Salzburg 2004
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten San Francisco 1979
Vlag van Cuba Cuba Santiago de Cuba 1996
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Sarajevo 2008
Vlag van Brazilië Brazilië São Paulo 1988
Vlag van Rusland Rusland Sint-Petersburg 1988
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan Tasjkent 1994
Vlag van Chili Chili Valparaíso 2001
Vlag van Namibië Namibië Windhoek 1995
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Winston-Salem 2006
Vlag van Japan Japan Yokohama 1973
Vlag van Kroatië Kroatië Zagreb 1980

Voor het culturele jaar van China in Frankrijk is Shanghai verbroederd met Rijsel.

Personen uit Shanghai[bewerken]

Geboren[bewerken]

Gestorven[bewerken]

Externe link[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft meer mediabestanden op de pagina Shanghai.
Wikivoyage Wikivoyage heeft een reisgids over dit onderwerp: Shanghai.
Bronnen, noten en/of referenties