Tang-dynastie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
唐朝
Tang-dynastie
 Sui-dynastie 618–908 Vijf Dynastieën 
Tien Koninkrijken 
Kaart
Ca. 663
Ca. 663
Algemene gegevens
Hoofdstad Chang'an, laatste 3 jaren Luoyang
Talen Chinees
Religie(s) Boeddhisme
Regering
Regeringsvorm Monarchie
Dynastie Huis Li
Staatshoofd Keizer
Tang-dynastie
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 唐朝
Vereenvoudigd 唐朝
Hanyu pinyin tángcháo
Wade-Giles t'ang-ch'ao
Jyutping (Standaardkantonees) tong4 ciu4
Andere benamingen Standaardmandarijn IPA: [tʰɑ̌ŋ tʂʰɑ̌ʊ]
Geschiedenis van China
Geschiedenis van China
de traditioneel als legitiem beschouwde dynastieën zijn vet gedrukt
Chinese
Prehistorie
Mythische Tijd
Xia-dynastie
Shang-dynastie
Zhou-dynastie
Westelijke Zhou
Oostelijke Zhou
Lente en Herfst
Strijdende Staten
Qin-dynastie
Han-dynastie
Westelijke Han
Xin-dynastie
Oostelijke Han
Drie Koninkrijken
Shu
Wu
Wei
Jin
Westelijke Jin
Oostelijke Jin
Zestien Koninkrijken
Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën
Sui-dynastie
Tang-dynastie
Wu Zhou
 
Liao
Vijf Dynastieën Tien Koninkrijken
Noordelijke Song Song-dynastie
Jin Westelijke Xia Zuidelijke Song
Yuan-dynastie
Ming-dynastie
Qing-dynastie
Republiek China
Volksrepubliek China Republiek China (Taiwan)
Portaal  Portaalicoon  China
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis

De Tang-dynastie of T'ang-dynastie' was een dynastie in China van 618 tot 908. Ze volgde de Sui-dynastie op en ging vooraf aan de Periode van Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken.

Onder de Tang-dynastie was Chang'an, tegenwoordig een voorstad van Xi'an, de hoofdstad van China. Dit was destijds de grootste stad in de wereld, met meer dan een miljoen inwoners. Het Tang-rijk bestond op zijn hoogtepunt uit het huidige Volksrepubliek China zonder Taiwan en Yunnan en verder Mongolië, Zuid-Kazachstan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan, Kirgizië, Noord-Afghanistan, Noord-Pakistan, Bhutan, schiereiland Korea, Zuid-Oost-Siberië en Noord-Vietnam. De Chinese invloedssfeer reikte tot aan de Kaspische Zee.

Geschiedenis[bewerken]

De periode van de Tang-dynastie wordt door historici veelal gezien als een van de hoogtepunten in de Chinese beschaving. Het grondgebied van China, dat door de militaire prestaties van zijn vroege heersers werd verworven, was groter dan dat tijdens de Han-dynastie. Bevorderd door contact met India en het Midden-Oosten werd de periode gekenmerkt door een culturele opbloei.

De dynastie werd even onderbroken door de Tweede Zhou-dynastie (690-705) toen keizerin Wu Zetian de troon besteeg. Deze was de eerste en enige keizerin in de hele Chinese geschiedenis.

Het boeddhisme, dat in de eerste eeuw van de christelijke jaartelling vanuit India naar China was komen overwaaien, bleef tijdens de Tang-periode een belangrijke godsdienst en werd goedgekeurd door de keizerfamilie. Grote boeddhistische bouwprojecten als de Grote Boeddha van Leshan werden gesubsidieerd door de staat. Wel kwam er omstreeks 850 een anti-boeddhistische tegenreactie, omdat de boeddhistische kloosters als het ware een staat binnen de staat waren geworden. Veel kloosters werden toen gesloten en veel monniken werden gedwongen weer een normaal burgerbestaan te gaan leiden. De invloed van het boeddhisme in China is sedertdien minder overheersend geworden, maar de godsdienst bleef wel een permanent deel van Chinese traditionele cultuur.

De techniek van de blokdruk zorgde ervoor dat het geschreven woord ter beschikking kwam van enorm groot publiek.

De Tang-dynastie was een periode waarin de Chinese literatuur en kunst hoogtij vierden. Er werd een systeem van concurrentie opgezet voor de overheid om de beste talenten tot de overheid aan te trekken.

Tang Gaozu stichtte de Tang-dynastie, maar regeerde slechts enkele jaren. Hij werd opgevolgd door zijn zoon, Tang Taizong.

De opstand van An Lushan markeerde het begin van de neergang van de Tang-dynastie. Weliswaar werd de opstand neergeslagen, maar de dynastie was verzwakt. Vlak daarvoor had het rijk al een militaire nederlaag geleden tegen de Arabieren in de slag bij de Talas (751), waardoor de Chinese invloedssfeer in Centraal-Azië vervangen werd door een Arabisch-islamitische invloedssfeer. Een onbedoeld gevolg was dat de Chinese kunst van het papiermaken zich via het Midden-Oosten naar Europa verspreidde (de Arabieren hadden enkele Chinese papiermakers gevangengenomen).

Toen het einde van de Tang-dynastie naderde, werden de regionale militaire gouverneurs (jiedushi) machtiger en begonnen meer als onafhankelijke regimes te functioneren. De dynastie eindigde toen een van de militaire gouverneurs, Zhu Wen, de laatste keizer opvolgde en de troon besteeg. Daarmee begon de Periode van Vijf Dynastieën en van Tien Koninkrijken.

Galerij[bewerken]

Lijst van keizers[bewerken]

Tang[bewerken]

Zhou (690–705)[bewerken]

Voortzetting Tang (705-907)[bewerken]

...