Ordoswoestijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De regio van Ordos

De Ordoswoestijn (Chinees: 鄂尔多斯沙漠, È'ěrduōsī Shāmò) is een woestijn- en steppegebied in het zuiden van de Binnen-Mongolische regio van de Volksrepubliek China. De woestijn strekt zich uit over een gebied van ongeveer 90.650 km². De grond van de woestijn bestaat uit een mix van klei en zand. Derhalve is het gebied ongeschikt voor landbouw.

Locatie[bewerken]

De Ordoswoestijn wordt vrijwel geheel omgeven door een zuidelijke bocht van de Gele Rivier in het westen, noorden en oosten. Bergketens scheiden de Ordoswoestijn van de Gobi in het noorden en oosten. De bergen scheiden de Ordoswoestijn van de Gobi in het noorden van de grote bocht van de Gele Rivier.

In het zuidoosten en oosten scheidt de Chinese Muur de Ordoswoestijn van vruchtbaar land.

Reliëf[bewerken]

De Ordoswoestijn vormt een tussenstap in de afdaling van de Himalaya naar het laagland van China. In het zuiden stijgt de woestijn naar een hoogte van 1500 meter, en in het westen op sommige plaatsen tot 900 meter. Het noordelijke gedeelte bij de bocht van de Gele Rivier bevat duinen van 12 tot 15 meter hoog. Ook verhogingen van 30 meter komen voor.

Klimaat[bewerken]

In de woestijn valt jaarlijks minder dan 250 millimeter regen, en veel van de neerslag gaat gepaard met onweer. De regio kent vele zoutmeren en opgedroogde waterstromen. In januari ligt de gemiddelde temperatuur tussen de –13 en –10 °C.

Fauna en flora[bewerken]

De vegetatie van de Ordoswoestijn bestaat uit licht grasland en bosjes. Op de zandduinen groeien struiken als Hedysarum scoparium en Calligonum arborescens in een verspreid patroon. Grassen die men in de woestijn aan kan treffen zijn Bromus inermis, Agropyron mongolicum, A. cristatum, Festuca arundinacea, Elymus dahuricus, Melilotus albus, M. officinalis, Lotus corniculatus, Pugionium cornutum, Astragalus adsurgens, en Filifolium sibiricum. De riem van zand en klei die de duinen van de gele rivier scheidt is vooral begroeid met Absintalsem.

In de In Shan beginnen bossen op een hoogte van 1600 meter, en wilde bloemen groeien in grote aantalen in de zomer. In ditzelfde gebied komt ook veel dierenleven voor, vooral vogels. Enkele zeldzame vogelsoorten broeden in de zoutmeren van de Ordos.

De huidige stand van grote zoogdieren in het gebied is grotendeels onbekend. In het verleden werd de woestijn bewoond door wilde kamelen, sneeuwpanters, przewalskigazelles, en przewalskipaarden.

Geschiedenis[bewerken]

Oude namen van de Ordos zijn He-tau en - later - He-nan ("het land ten zuiden van de [gele] rivier"). Eeuwenlang werd het gebied bewoond door nomaden, die vaak in oorlog waren met China. Maar sinds de Dunganopstand in 1869 is het gebied vrijwel onbewoond door mensen.

Economie[bewerken]

De zouthoudende grond stelt enkele nomadische Mongoolse herders in staat om schapen en geiten te houden in het gebied. Grazende geiten hebben al veel schade toegebracht aan het grasland. De oases in de woestijn zijn wel geschikt voor kleine boerderijen. Het gebied bevat grote hoeveelheden natriumcarbonaat, dat via mijnbouw wordt gewonnen.

Bronnen, noten en/of referenties
  • National Geographic
  • Sun Jimin, Ding Zhongli, Liu Tungsheng. "Desert distributions during the glacial maximum and climatic optimum: Example of China". Institute of Geology, Chinese Academy of Sciences