IAAF Diamond League

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
IAAF Diamond League
Het Bislett stadion, waar sinds 1965 de Bislett Games plaatsvinden, tegenwoordig deel uitmakend van de Diamond League.
Het Bislett stadion, waar sinds 1965 de Bislett Games plaatsvinden, tegenwoordig deel uitmakend van de Diamond League.
Sport Atletiek
Organisator IAAF
Evenementen 14
Eerste editie 2010
Actueel
Actuele editie IAAF Diamond League 2014
Portaal  Portaalicoon   Sport

De IAAF Diamond League is een jaarlijkse serie atletiekwedstrijden, die voor het eerst werd georganiseerd in 2010. Het circuit vindt plaats onder auspiciën van de International Association of Athletics Federations (IAAF) en vervangt de IAAF Golden League, die jaarlijks plaatsvond van 1998 tot en met 2009. Het invoeren van de IAAF Diamond League ging gepaard met het verdwijnen van de Wereldatletiekfinale en het vervangen van de IAAF Grand Prix en de IAAF Grand Prix door de IAAF World Challenge.[1]

De Diamond League bestaat uit veertien wedstrijden, waarvan dertien eendaagse wedstrijden. De London Grand Prix heeft zijn wedstrijden verspreid over twee dagen. De hoofdsponsor van de Diamond League is Samsung, waardoor de Diamond League vanaf 2011 de naam Samsung Diamond League kreeg.

Verschillen Golden League en Diamond League[bewerken]

Het doel van de Diamond League is om een wereldwijd atletiekcircuit te organiseren, in tegenstelling tot de Golden League, die alleen in Europa plaatsvond.[2] Ook wil de IAAF met de Diamond League bereiken, dat alle baandisciplines een circuit hebben in plaats van een focus op een paar specifieke onderdelen.[3] De Diamond League kent 32 verschillende onderdelen (zestien voor mannen en zestien voor vrouwen), tegen tien tot veertien die de Golden League had.
Ook het beloningssysteem is anders bij de IAAF Diamond League dan bij zijn voorloper. De Golden League had een prijzenpot van 1 miljoen dollar, die werd verdeeld over de atleten die de meeste wedstrijden in hun discipline hadden gewonnen. Elke winnaar van de Diamond Race, het klassement van de Diamond League, krijgt daarentegen een vier-karaats diamant ter waarde van ongeveer $80.000, wat overeenkomt met ongeveer 60.000 euro. Per wedstrijd, per onderdeel is er daarnaast ook 26.000 dollar aan prijzengeld, als volgt verdeeld over de nummers één tot acht:

Plaats Prijzengeld
1 $8000
2 $6000
3 $4000
4 $3000
5 $2000
6 $1500
7 $1000
8 $500

Puntensysteem[bewerken]

Elk van de veertien wedstrijden bevat zestien onderdelen die meetellen voor de Diamond Race, daarnaast kan een wedstrijd ook onderdelen bevatten die daar geen onderdeel van uitmaken. Elk klassement bestaat dus uit zeven wedstrijden. Bij elke wedstrijd zijn er voor de podiumplekken punten te winnen:

  • 1e plaats: 4 punten
  • 2e plaats: 2 punten
  • 3e plaats: 1 punt

Bij de finalewedstrijd, de laatste wedstrijd van het circuit (voor de ene helft van de onderdelen de Weltklasse Zürich, voor de andere helft de Memorial Van Damme) zijn er dubbele punten te winnen. Uiteindelijk is degene die aan het eind van het circuit de meeste punten heeft verzameld, de winnaar van de Diamond Race. Diegene moet wel hebben deelgenomen aan de finalewedstrijd. De winnaar ontvangt als prijs een vier-karaats diamant. Ook krijgt de winnaar vanaf 2012 een wildcard voor de eerstvolgende wereldkampioenschappen, afhankelijk van het jaar de wereldkampioenschappen outdoor, of de wereldkampioenschappen indoor.[4] De wildcard is vooral bedoeld voor atleten met een sterke binnenlandse competitie, zodat ze niet het gevaar lopen niet te worden uitgezonden door hun thuisland. Een land kan met een wildcard namelijk vier in plaats van drie atleten uitzenden per onderdeel. Het is echter wel zo dat een land slechts één wildcard per onderdeel kan gebruiken. In het geval dat een regerend wereldkampioen en de winnaar van de Diamond League beiden uit hetzelfde land komen, moet de nationale atletiekbond beslissen aan wie van de twee de wildcard toegekend wordt. De andere atleet moet zich dan op de normale wijze kwalificeren.

Wedstrijdkalender 2014[bewerken]

Datum Wedstrijd Stadion Plaats Land
9 mei Qatar Athletic Super Grand Prix Qatar SC Stadium Doha Vlag van Qatar Qatar
18 mei Shanghai Golden Grand Prix Sjanghai Stadion Shanghai Vlag van China China
31 mei Prefontaine Classic Hayward Field Eugene Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
5 juni Golden Gala Stadio Olimpico Rome Vlag van Italië Italië
11 juni Bislett Games Bislett Stadion Oslo Vlag van Noorwegen Noorwegen
14 juni Adidas Grand Prix Icahn Stadium New York City Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
3 juli Athletissima Stade Olympique de la Pontaise Lausanne Vlag van Zwitserland Zwitserland
5 juli Meeting Areva Stade de France Saint-Denis Vlag van Frankrijk Frankrijk
12 & 13 juli Glasgow Grand Prix Hampden Park Glasgow Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
19 juli Herculis Stade Louis II Fontvieille Vlag van Monaco Monaco
21 augustus DN Galan Stockholms Olympiastadion Stockholm Vlag van Zweden Zweden
24 augustus Aviva Birmingham Grand Prix Alexander Stadium Birmingham Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
28 augustus Weltklasse Zürich Letzigrund Zürich Vlag van Zwitserland Zwitserland
5 september Memorial Van Damme Koning Boudewijnstadion Brussel Vlag van België België

Erelijst[bewerken]

Mannen[bewerken]

Loopnummers[bewerken]

Jaar 100 m 200 m 400 m 800 m 1500 m 5000 m 110 m h 400 m h 3000 m st
2010 Vlag van Verenigde Staten Tyson Gay Vlag van Verenigde Staten Wallace Spearmon Vlag van Verenigde Staten Jeremy Wariner Vlag van Kenia David Rudisha Vlag van Kenia Asbel Kiprop Vlag van Ethiopië Imane Merga Vlag van Verenigde Staten David Oliver Vlag van Verenigde Staten Bershawn Jackson Vlag van Kenia Paul Kipsiele Koech
2011 Vlag van Jamaica Asafa Powell Vlag van Verenigde Staten Walter Dix Vlag van Grenada Kirani James Vlag van Kenia David Rudisha Vlag van Kenia Nixon Chepseba Vlag van Ethiopië Imane Merga Vlag van Cuba Dayron Robles Vlag van Verenigd Koninkrijk David Greene Vlag van Kenia Paul Kipsiele Koech
2012 Vlag van Jamaica Usain Bolt Vlag van Jamaica Nickel Ashmeade Vlag van België Kevin Borlée Vlag van Ethiopië Mohammed Aman Vlag van Kenia Silas Kiplagat Vlag van Kenia Isiah Koech Vlag van Verenigde Staten Aries Merritt Vlag van Puerto Rico Javier Culson Vlag van Kenia Paul Kipsiele Koech
2013 Vlag van Verenigde Staten Justin Gatlin Vlag van Jamaica Warren Weir Vlag van Verenigde Staten LaShawn Merritt Vlag van Ethiopië Mohammed Aman Vlag van Djibouti Ayanleh Souleiman Vlag van Ethiopië Yenew Alamirew Vlag van Verenigde Staten David Oliver Vlag van Puerto Rico Javier Culson Vlag van Kenia Conseslus Kipruto

Technische nummers[bewerken]

Jaar Verspringen Hink-stap-springen Hoogspringen Polsstokhoogspringen Kogelstoten Discus Speer
2010 Vlag van Verenigde Staten Dwight Phillips Vlag van Frankrijk Teddy Tamgho Vlag van Rusland Ivan Oechov Vlag van Frankrijk Renaud Lavillenie Vlag van Verenigde Staten Christian Cantwell Vlag van Polen Piotr Małachowski Vlag van Noorwegen Andreas Thorkildsen
2011 Vlag van Australië Mitchell Watt Vlag van Verenigd Koninkrijk Phillips Idowu Vlag van Verenigde Staten Jesse Williams Vlag van Frankrijk Renaud Lavillenie Vlag van Canada Dylan Armstrong Vlag van Litouwen Virgilijus Alekna Vlag van Duitsland Matthias De Zordo
2012 Vlag van Rusland Aleksandr Menkov Vlag van Verenigde Staten Christian Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert Grabarz Vlag van Frankrijk Renaud Lavillenie Vlag van Verenigde Staten Reese Hoffa Vlag van Estland Gerd Kanter Vlag van Tsjechië Vítězslav Veselý
2013 Vlag van Rusland Aleksandr Menkov Vlag van Verenigde Staten Christian Taylor Vlag van Oekraïne Bogdan Bondarenko Vlag van Frankrijk Renaud Lavillenie Vlag van Verenigde Staten Ryan Whiting Vlag van Estland Gerd Kanter Vlag van Tsjechië Vítězslav Veselý

Vrouwen[bewerken]

Loopnummers[bewerken]

Jaar 100 m 200 m 400 m 800 m 1500 m 5000 m 100 m h 400 m h 3000 m st
2010 Vlag van Verenigde Staten Carmelita Jeter Vlag van Verenigde Staten Allyson Felix Vlag van Verenigde Staten Allyson Felix Vlag van Kenia Janeth Jepkosgei Vlag van Kenia Nancy Langat Vlag van Kenia Vivian Cheruiyot Vlag van Canada Priscilla Lopes-Schliep Vlag van Jamaica Kaliese Spencer Vlag van Kenia Milcah Chemos
2011 Vlag van Verenigde Staten Carmelita Jeter Vlag van Verenigde Staten Carmelita Jeter Vlag van Botswana Amantle Montsho Vlag van Verenigd Koninkrijk Jennifer Meadows Vlag van Verenigde Staten Morgan Uceny Vlag van Kenia Vivian Cheruiyot Vlag van Verenigde Staten Danielle Carruthers Vlag van Jamaica Kaliese Spencer Vlag van Kenia Milcah Chemos
2012 Vlag van Jamaica Shelly-Ann Fraser Vlag van Verenigde Staten Charonda Williams Vlag van Botswana Amantle Montsho Vlag van Kenia Pamela Jelimo Vlag van Ethiopië Abeba Aregawi Vlag van Kenia Vivian Cheruiyot Vlag van Verenigde Staten Dawn Harper Vlag van Jamaica Kaliese Spencer Vlag van Kenia Milcah Chemos
2013 Vlag van Jamaica S-A. Fraser-Pryce Vlag van Jamaica S-A. Fraser-Pryce Vlag van Botswana Amantle Montsho Vlag van Kenia Eunice Sum Vlag van Zweden Abeba Aregawi Vlag van Ethiopië Meseret Defar Vlag van Verenigde Staten Dawn Harper Vlag van Tsjechië Zuzana Hejnová Vlag van Kenia Milcah Chemos

Technische nummers[bewerken]

Jaar Verspringen Hink-stap-springen Hoogspringen Polsstokhoogspringen Kogelstoten Discus Speer
2010 Vlag van Verenigde Staten Brittney Reese Vlag van Cuba Yargelis Savigne Vlag van Kroatië Blanka Vlašić Vlag van Brazilië Fabiana Murer Vlag van Wit-Rusland Nadzeja Astaptsjoek Vlag van Cuba Yarelis Barrios Vlag van Tsjechië Barbora Špotáková
2011 Vlag van Verenigde Staten Brittney Reese Vlag van Oekraïne Olga Saladoecha Vlag van Kroatië Blanka Vlašić Vlag van Duitsland Silke Spiegelburg Vlag van Nieuw-Zeeland Valerie Adams Vlag van Cuba Yarelis Barrios Vlag van Duitsland Christina Obergföll
2012 Vlag van Rusland Jelena Sokolova Vlag van Kazachstan Olga Rypakova Vlag van Verenigde Staten Chaunté Lowe Vlag van Duitsland Silke Spiegelburg Vlag van Nieuw-Zeeland Valerie Adams Vlag van Kroatië Sandra Perković Vlag van Tsjechië Barbora Špotáková
2013 Vlag van Verenigd Koninkrijk Shara Proctor Vlag van Colombia Caterine Ibargüen Vlag van Rusland Svetlana Sjkolina Vlag van Duitsland Silke Spiegelburg Vlag van Nieuw-Zeeland Valerie Adams Vlag van Kroatië Sandra Perković Vlag van Duitsland Christina Obergföll
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Geschiedenis World Challenge circuit
  2. (en) Plan Diamond League - IAAF‘s New Approach to 1Day-Athletics
  3. Het kogelslingeren behoort door technische redenen niet tot de IAAF Diamond League, maar heeft een eigen circuit gekregen, de IAAF Hammer Throw Challenge
  4. (en) Artikel Athleticsweekly

Externe links