LaShawn Merritt
| LaShawn Merritt | ||||
| LaShawn Merritt in 2012 | ||||
| Volledige naam | LaShawn Merritt | |||
| Geboortedatum | 26 juli 1986 | |||
| Geboorteplaats | Portsmouth | |||
| Nationaliteit | ||||
| Lengte | 1,88 m | |||
| Gewicht | 83 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | sprint | |||
| Trainer/coach | Dwayne Miller | |||
| Eerste titel | Wereldkampioen junioren 400 m 2004 | |||
| OS | 2008, 2012 | |||
| Extra | Olympisch recordhouder 4 x 400 m; wereldjeugdrecordhouder 4 x 100 m, 4 x 400 m | |||
|
||||
LaShawn Merritt (Portsmouth (Virginia), 26 juli 1986) is een Amerikaanse sprinter, die zich heeft gespecialiseerd in de 400 m. Met een persoonlijk record van 43,75 s behoort hij tot de snelste atleten ter wereld op deze afstand. Hij werd olympisch en wereldkampioen op de 400 m. De wereldtitel op de 4 x 400 m estafette veroverde hij liefst viermaal, driemaal outdoor en eenmaal indoor.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Begin carrière en eerste successen [bewerken]
Merritt komt uit Portsmouth, waar hij afstudeerde aan de Woodrow Wilson High School. Hierna studeerde hij een jaar aan de East Carolina University en tekende een contract bij Nike. Hierdoor kon hij niet langer uitkomen voor de NCAA.
Internationaal deed Merritt deed voor het eerst van zich spreken, toen hij in 2004 op de wereldkampioenschappen voor junioren in het Italiaanse Grosseto maar liefst driemaal goud veroverde. Nadat hij eerst op de 400 m individueel kampioen was geworden in 45,25 s, de beste wereldprestatie van een junior in dat jaar, werd hij vervolgens als lid van het Amerikaanse team ook nog eens kampioen op de 4 x 100 m en 4 x 400 m estafette. Beide malen gebeurde dit in een wereldrecordtijd voor junioren.
Drie jaar later werd LaShawn Merritt op de Amerikaanse kampioenschappen tweede op de 400 m met een persoonlijk record van 44,06 achter Angelo Taylor (44,05). In datzelfde jaar verbeterde hij zijn PR opnieuw naar 43,96 en won hiermee een zilveren medaille op de wereldkampioenschappen in Osaka.
Tweemaal olympisch goud... [bewerken]
Zijn eerste grote succes boekte Merritt op de Olympische Spelen van 2008 in Peking. Op de individuele 400 m won hij goud. Met een tijd van 43,75, zijn allerbeste prestatie ooit op deze afstand, versloeg hij zeer verrassend zijn landgenoot, de schier onaantastbaar geachte olympisch en wereldkampioen Jeremy Wariner met voor een olympische 400 meterfinale de grootste marge ooit: 99 honderdsten. De andere Amerikaanse deelnemer, David Neville, werd in 44,80 derde. Vervolgens nam hij als startloper deel aan de 4 x 400 m estafette. Zijn teamgenoten waren Angelo Taylor, David Neville en Jeremy Wariner. Met een tijd van 2.55,39, een nieuw olympisch record, wonnen de Amerikanen de gouden medaille, de tweede voor Merritt, en versloegen hiermee de estafetteploegen van Bahama's (zilver) en Rusland (brons).
...en tweemaal goud op WK [bewerken]
Dat zijn olympische prestaties geen toevalstreffers waren geweest, bewees Merritt een jaar later op de wereldkampioenschappen in Berlijn. Weer ging het in de finale van de 400 m tussen Wariner en hem en weer klopte Merritt zijn landgenoot ruimschoots, ditmaal met een marge van 54 honderdsten: 44,06 om 44,60. Op de 4 x 400 m estafette was het Amerikaanse team vervolgens opnieuw onklopbaar. Met een ploeg, die op één plaats afweek van het team dat olympisch goud oogste (Kerron Clement in plaats van David Neville) finishten de Amerikanen in 2.57,86 ver voor de concurrentie, van wie de Britten op bijna drie seconden nog het dichtst in de buurt bleven.
Schorsing [bewerken]
Op 22 april 2010 werd bekend, dat LaShawn Merritt in oktober en december 2009 en in januari 2010 bij drie achtereenvolgende tests positief was bevonden op het gebruik van verboden middelen. In een persbericht liet de 23-jarige Merritt weten niet te hebben geweten, dat de aangetroffen middelen een ingrediënt waren van een penis verlengend product dat hij had gebruikt.[1] Hij stelde voorts, dat hij de verantwoordelijkheid voor de positieve test en een voorwaardelijke straf zou accepteren.[2] Hij kreeg een schorsing van 21 maanden. Omdat de positieve test was afgenomen op 28 oktober 2009, ging de schorsing op dat moment in. Op 27 juli 2011 mocht hij weer aan wedstrijden meedoen.
Uitgeschakeld [bewerken]
In 2012 nam LaShawn Merritt opnieuw deel aan de Olympische Spelen, ditmaal in Londen. Wederom kwam hij uit op de 400 m, maar dit keer werd hij reeds in de series uitgeschakeld door een blessure.
Titels [bewerken]
- Olympisch kampioen 400 m - 2008
- Olympisch kampioen 4 x 400 m - 2008
- Wereldkampioen 400 m - 2009
- Wereldkampioen 4 x 400 m - 2009, 2011
- Wereldindoorkampioen 4 x 400 m - 2006
- Amerikaans kampioen 400 m - 2008, 2009
- Wereldkampioen junioren 400 m - 2004
- Wereldkampioen junioren 4 x 100 m - 2004
- Wereldkampioen junioren 4 x 400 m - 2004
Persoonlijke records [bewerken]
- Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 10,56 s | 31 maart 2007 | Lynchburg |
| 200 m | 19,98 s | 20 mei 2007 | Carson |
| 300 m | 31,30 s | 7 juni 2009 | Eugene |
| 400 m | 43,75 s | 21 augustus 2008 | Peking |
- Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 60 m | 6,68 s | 18 februari 2006 | Lynchburg |
| 200 m | 20,40 s | 12 februari 2005 | Fayetteville |
| 300 m | 31,94 s | 10 februari 2006 | Fayetteville |
| 400 m | 44,93 s | 11 februari 2005 | Fayetteville |
| 500 m | 1.03,38 | 3 februari 2006 | New York City |
Prestaties [bewerken]
400 m [bewerken]
- Kampioenschappen
- 2004:
WJK - 45,25 s - 2006:
Wereldbeker - 44,54 s - 2006:
Wereldatletiekfinale - 44,14 s - 2007:
WK - 43,96 s - 2007:
Wereldatletiekfinale - 44,58 s - 2008:
OS - 43,75 s - 2008:
Wereldatletiekfinale - 44,50 s - 2009:
WK - 44,06 s - 2011:
WK - 44,63 s - 2012: DNF series OS
- Golden League-podiumplekken
- 2006:
Bislett Games – 45,44 s - 2006:
Weltklasse Zürich – 44,34 s - 2006:
Memorial Van Damme – 44,74 s - 2006:
ISTAF – 44,78 s - 2007:
Meeting Gaz de France – 44,62 s - 2007:
Golden Gala – 44,44 s - 2008:
ISTAF – 44,03 s - 2008:
Golden Gala – 44,37 s - 2008:
Meeting Gaz de France – 44,35 s - 2008:
Weltklasse Zürich – 44,43 s - 2009:
Weltklasse Zürich – 44,21 s
- Diamond League-podiumplekken
- 2011:
DN Galan – 44,69 s - 2011:
Weltklasse Zürich – 44,67 s - 2012:
Qatar Athletic Super Grand Prix – 44,19 s - 2012:
Prefontaine Classic – 44,91 s
4 x 100 m estafette [bewerken]
4 x 400 m estafette [bewerken]
- 2004:
WJK - 3.01,09 (WJR) - 2006:
WK indoor - 3.03,24 - 2006:
Wereldbeker - 3.00,11 - 2007:
WK - 2.55,56 - 2008:
OS - 2.55,39 (OR) - 2009:
WK - 2.57,86 - 2011:
WK - 2.59,31
Zie ook [bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties
Externe links
|
| Wereldkampioen |
|---|
|
1983 Bert Cameron · 1987 Thomas Schönlebe · 1991 Antonio Pettigrew · 1993 Michael Johnson · 1995 Michael Johnson · 1997 Michael Johnson · 1999 Michael Johnson · 2001 Avard Moncur · 2003 Jerome Young · 2005 Jeremy Wariner · 2007 Jeremy Wariner · 2009 LaShawn Merritt · 2011 Kirani James Atletiek: 4 x 400 meter estafette mannen
1983 Lovasjov, Troshchilo, Tsjernetski, Markin · 1987 Everett, Haley, McKay, Reynolds · 1991 Black, Redmond, Regis, Akabusi · 1993 Valmon, Watts, Reynolds, Johnson · 1995 Ramsey, Mills, Reynolds, Johnson · 1997 Thomas, Black, Baulch, Richardson, Hylton · 1999 Czubak, Maćkowiak, Bocian, Haczek · 2001 Moncur, Brown, McIntosh, Munnings · 2003 Djhone, Keïta, Diagana, Raquil · 2005 Rock, Brew, Williamson, Wariner · 2007 Merritt, Taylor, Williamson, Wariner · 2009 Taylor, Wariner, Clement, Merritt · 2011 Nixon, Jackson, Taylor, Merritt |