β-Uranofaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
β-Uranofaan
Beta uranophane Naturkundemuseum Berlin.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca(UO2)2[HSiO4]2·5(H2O)
Kleur Groen tot (bruin)geel
Streepkleur Lichtgeel
Hardheid 2,5-3
Gemiddelde dichtheid 3,9 kg/dm3
Glans Glasglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting Perfect volgens [010], matig volgens [100]
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Zeer sterk
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal β-uranofaan is een gehydrateerd-calcium-uranium-waterstof-silicaat met de chemische formule Ca(UO2)2[HSiO4]2·5(H2O). Het mineraal behoort tot de nesosilicaten.

Eigenschappen[bewerken]

Het doorzichtig tot doorschijnend groene of (bruin)gele β-uranofaan heeft een glasglans, een lichtgele streepkleur en de splijting van het mineraal is perfect volgens het kristalvlak [010] en matig volgens [100]. Het kristalstelsel is monoklien. Uranofaan heeft een gemiddelde dichtheid van 3,9, de hardheid is 2,5 tot 3 en het mineraal is zeer sterk radioactief. De gamma ray waarde volgens het American Petroleum Institute is 4.485.425,45. Daarmee is het een van de meest radioactieve silicaten.

Naamgeving[bewerken]

De naam van het mineraal is afgeleid van uranofaan waaraan het chemisch gezien gelijk is.

Voorkomen[bewerken]

De typelocatie is Jáchymov in Tsjechië.

Zie ook[bewerken]