APG-systeem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het APG-systeem voor classificatie van de bedektzadigen is in 1998 gepubliceerd door de Angiosperm Phylogeny Group. Dit systeem was ongebruikelijk omdat het niet gebaseerd is op het totaal aan beschikbare gegevens, maar op de cladistische analyse van de DNA volgorde van drie genen, twee chloroplast genen en één gen dat codeert voor ribosomen. Alhoewel het dus alleen gebaseerd was op molecular bewijs bleek dat de zo aangewezen groepen ook ondersteund worden door ander bewijs. Zo steunt de morfologie van het stuifmeel de splitsing tussen de eudicots en de rest of van de voormalige tweezaadlobbigen.

Dit systeem was tamelijk controversieel in de beslissingen die op familie niveau gemaakt zijn: er werden een aantal sinds lang bestaande families opgedeeld en andere families verenigd tot grotere families. Het was ook ongebruikelijk omdat het geen formele botanische namen gebruikt boven de rang van orde, met andere woorden de orde is de hoogste rang die in dit systeem een formele botanische naam krijgt. Hogere groepen werden enkel aangeduid als clades, met namen als monocots, eudicots, rosids, asterids.

Het eerste APG-systeem kreeg later de naam APG I-systeem. In 2003 is het opgevolgd door het APG II-systeem en in 2009 vervangen door het APG III-systeem. Het APG IV-systeem voor classificatie van de bedektzadigen is gepubliceerd in 2016.

Indeling volgens het APG IV-systeem[bewerken]

De hoofdgroepen in het systeem (clades zonder rang):

APG IV-systeem, vereenvoudigd schema

In meer detail tot op het niveau van ordes:

Fylogenetische stamboom volgens APG IV, 2016