APG-systeem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het APG-systeem voor classificatie van de bedektzadige planten is in 1998 gepubliceerd door de Angiosperm Phylogeny Group (APG). Dit systeem was ongebruikelijk omdat het niet gebaseerd is gegevens betreffende morfologie en anatomie, maar op de cladistische analyse van een deel van het erfelijk materiaal van de planten.

Het eerste APG-systeem kreeg later de naam APG I-systeem. In 2003 is het opgevolgd door het APG II-systeem en in 2009 door het APG III-systeem. Het APG IV-systeem voor classificatie van de bedektzadigen is gepubliceerd in 2016.

Vergelijking met andere systemen[bewerken]

Het systeem is gebaseerd op de nucleotidenvolgorde van drie genen in het DNA, twee genen in chloroplasten en één gen dat codeert voor ribosomen. Hoewel het dus alleen gebaseerd was op moleculaire informatie, bleek dat de zo gevonden groepen ook ondersteund worden door andere gegevens. Zo steunt de morfologie van het stuifmeel de splitsing tussen de 'eudicots' en de rest van de voormalige tweezaadlobbigen.

Dit systeem was tamelijk controversieel in de beslissingen die op familieniveau gemaakt zijn: een aantal sinds lang bekende families werd opgedeeld en andere families werden verenigd tot grotere families. Het was ook ongebruikelijk omdat het geen formele botanische namen gebruikt boven de rang van orde – met andere woorden, de orde is de hoogste rang die in dit systeem een formele botanische naam krijgt. Hogere groepen werden enkel aangeduid als clades, met namen als monocots, eudicots, rosids en asterids.

Indeling volgens het APG IV-systeem, vereenvoudigd schema[bewerken]

De hoofdgroepen in het systeem (clades zonder rang):

APG IV-systeem, vereenvoudigd schema

Indeling volgens het APG IV-systeem[bewerken]

In meer detail tot op het niveau van ordes:

Fylogenetische stamboom volgens APG IV, 2016