Afshin Ellian

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Afshin Ellian
Ellian in 2015.
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Afshin Ellian
Geboortedatum 27 februari 1966
Geboorteplaats Teheran
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlands
Werkzaamheden
Universiteit Universiteit Leiden
Proefschrift Een onderzoek naar de Waarheids- en Verzoeningscommissie van Zuid-Afrika (2003)
Promotor M.S. Groenhuijsen
Soort hoogleraar Gewoon hoogleraar
Website
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Afshin Ellian (Perzisch: افشین الیان) (Teheran, 27 februari 1966) is een Perzisch-Nederlandse rechtsgeleerde, filosoof en dichter.[1] Hij is een expert in het internationaal publiekrecht en rechtsfilosofie.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Ellian is in Iran opgegroeid in een familie met allerlei culturen: moslims, christenen en mystici.[2] Als scholier leerde hij al het vak journalistiek van een van de prominentste journalisten van Iran. Hij heeft als freelancejournalist voor verscheidene politieke tijdschriften van Iran gewerkt.

Gedurende de Iraanse Revolutie van 1978-1979 werd hij zoals vele leeftijdsgenoten een aanhanger van de Fedayan-e Khalq-e Iran (en), een partij van socialistische, communistische signatuur. Na de revolutie splitste deze partij zich echter in twee richtingen. Velen werden aanhangers van de meerderheidstak. Ellian werd zowel lid van de Tudeh Partij van Iran als actief in de jongerenorganisatie ervan. Vanwege de onderdrukking door het Islamitische regime moest hij vluchten. In eerste instantie vluchtte hij naar Pakistan maar hij werd in dat land met uitlevering aan Iran bedreigd zodat hij wederom vluchtte, dit keer naar buurland Afghanistan waar reeds een groep intellectuelen en activisten uit Iran zich had verzameld. Hij leerde aldaar van Siavash Kasraie, die ook lid was van de Tudeh Partij, gedichten te schrijven. Er ontstond echter in Kabul een ideologisch conflict tussen Ellian en zijn vrienden en de leiders van de Tudeh Partij die in hun ogen stalinistische figuren waren. Hierop vluchtten Ellian en zijn vrienden opnieuw. In 1989 kwam Ellian als politiek vluchteling naar Nederland. Hij besloot in 1987 om asiel aan te vragen bij de Permanente Vertegenwoordiging van VN in Kabul waarna hij, in 1989, uitgenodigd werd door de Nederlandse overheid om, samen met een aantal andere dissidenten, als politiek vluchteling naar Nederland te komen.[3][4][5]

In Nederland studeerde Ellian aan de Universiteit van Tilburg, toen nog Katholieke Universiteit Brabant geheten. In 1996 studeerde hij af in internationaal publiekrecht, strafrecht en rechtsfilosofie. Vervolgens promoveerde hij in 2003 op het proefschrift Een onderzoek naar de Waarheids- en Verzoeningscommissie van Zuid-Afrika.[6] Hij concludeerde dat de commissie een volledig acceptabel tribunaal is dat internationaal respect verdient.

Huidige functies[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 2005 is hij als hoogleraar verbonden aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. Hij was van 2012 tot 2019 directeur van het aan deze universiteit verbonden instituut voor Metajuridica. Daarnaast heeft Ellian een weblog op de site van Elsevier. Eerder had hij een column in NRC Handelsblad. In 2021 heeft Ellian een wekelijkse column (maandag) op de site van De Telegraaf.

Ellian geeft een lezing tijdens een debat over scheiding van kerk en staat, 30 maart 2015 (Organisatie door de Teldersstichting en de Guido de Brès-Stichting)

Ellian staat bekend als een islamcriticus.[7]

Onderscheiding[bewerken | brontekst bewerken]

Afshin Ellian kreeg op 15 mei 2015 de Pim Fortuynprijs voor het 'consequent verdedigen van de vrijheid van meningsuiting'. De prijs werd dat jaar voor het eerst uitgereikt en is bedoeld voor opiniemakers, politici of bestuurders die verwant zijn aan het gedachtegoed van Pim Fortuyn en dat ook uitdragen.[8]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Allah weet het niet beter (ISBN 9789029078559)
  • Brieven van een Pers (ISBN 9029075228)
  • Verrijzenis van woorden (dichtbundel, debuut, een aanklacht tegen dictaturen en onderdrukking)
  • Mensenherfst (dichtbundel)
  • Political Islam and the Attack on Religious Freedom Telos 145 (Winter 2008). New York: Telos Press
  • The State of Exception and Militant Democracy in a Time of Terror (2012, samen met Gelijn Molier)
  • A New Introduction to Jurisprudence (2018, samen met Paul Cliteur)
  • A New Introduction to Legal Method (2022, samen met Paul Cliteur)

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Wikiquote heeft een of meer citaten van of over Afshin Ellian.