André de Meeûs d'Argenteuil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

André de Meeûs d'Argenteuil (Brussel, 18 november 1879Watermaal-Bosvoorde, 28 maart 1971) was generaal in het Belgisch Leger en grootmeester aan het hof van koningin Elisabeth.

Familie[bewerken]

Graaf André François Marie Eugène de Meeûs was een kleinzoon van de stamvader Ferdinand Meeûs. Hij was de achtste van de tien kinderen van graaf Eugène de Meeûs (1834-1915) en Marie-Charlotte du Couédic de Kergoaler (1843-1925). Zoals veel andere familieleden bekwam hij bij K.B. van 17/10/1938 vergunning voor hem en zijn nazaten om het predicaat 'd'Argenteuil' bij zijn naam te voegen.

Hij trouwde in 1905 met Isabelle de Villegas de Clercamp (1884-1943), dochter van graaf Alphonse de Villegas de Clercamp, burgemeester van Strombeek-Bever en Odile Vilain XIIII. Ze hadden vier kinderen. De oudste zoon, Raoul de Meeûs d'Argenteuil (1907-1991) trouwde met Geneviève de Trannoy (1912-2006). Hun drie zonen bekwamen in 1953 de vergunning om de naam van hun moeder 'de Trannoy' bij hun familienaam te voegen.

Loopbaan[bewerken]

André de Meeûs d'Argenteuil doorliep een loopbaan bij de cavalerie bij het Belgisch leger, die hij beëindigde met de graad van generaal-majoor. Als militair fungeerde hij in dienst van de koning: als grootstalmeester (grand-écuyer) en als adjudant van de koning.

In mei 1940 voerde kolonel de Meeûs het bevel over het recruteringscentrum van het Belgisch Leger in Béziers. Hij reageerde publiek op de redevoering die eerste minister Hubert Pierlot voor de Franse radio hield en waarin hij koning Leopold III bekritiseerde. Enkele dagen later werd de Meeûs van zijn functie ontheven.

Na zijn militaire carrière werd hij grootmeester van het Huis van koningin Elisabeth.

Literatuur[bewerken]

  • J. THONISSEN, La vie du comte F. de Meeûs, Brussel, 1863.
  • Jean VAN WELKENHUYZEN, Quand les chemins se séparent, Brussel, 1988, blz. 90-91.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1994, Brussel, 1994
  • Humbert DE MARNIX DE SAINTE ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2009, Brussel, 2009