Anorganische verbinding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anorganische verbindingen zijn verbindingen die geen C-H-binding (covalente koolstof-waterstofbinding) in hun structuur hebben en dus geen organische verbindingen zijn. Voorbeelden zijn: water, zouten en kooldioxide. Kooldioxide is een voorbeeld van een koolstofhoudende anorganische verbinding: een chemische verbinding met weliswaar een of meer koolstofatomen, maar zonder koolstof-waterstofbinding. Andere voorbeelden van anorganische koolstofverbindingen zijn: carbonaten, cyaniden, cyanaten en thiocyanaten.

Koolstof, de basis van alle organische verbindingen, is maar een van de 92 natuurlijke elementen, maar de verbindingen van koolstof (doorgaans in combinatie met waterstof, zuurstof, stikstof, zwavel e.d.) zijn toch veel talrijker dan die van alle andere elementen samen.