Antoine Charles Horace Vernet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Carle Vernet
Carle Vernet door Robert Lefèvre, 1804
Carle Vernet door Robert Lefèvre, 1804
Persoonsgegevens
Volledige naam Antoine Charles Horace Vernet
Geboren Bordeaux, 14 augustus 1758
Overleden Parijs, 17 november 1836
Geboorteland Vlag van Frankrijk Frankrijk
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Historie- en genrestukken
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De Fransen voor de poort van Milaan, 1820

Antoine Charles Horace Vernet ook: Carle Vernet (Bordeaux, 14 augustus 1758 - Parijs, 17 november 1836) was een Frans kunstschilder, tekenaar en graficus. Hij was de jongste zoon van Claude Joseph Vernet en de vader van Horace Vernet.

Hij werd bekend met Napoleontische oorlogstaferelen, jachttaferelen, landschappen en genrestukken. Zijn historiestukken werden veelvuldig gereproduceerd als litho's, die grote verspreiding vonden.

Levensloop[bewerken]

Vernet werd opgeleid door zijn vader en door Nicolas-Bernard Lépicié. Hij won de Prix de Rome en vertrok voor een studiereis naar Italië, van waar hij door zijn vader werd teruggeroepen omdat hij van plan was tot een kloostergemeenschap toe te treden.


The Triumph of Aemilius Paulus (detail).jpg


In zijn schilderij Overwinning van Paulus Aemilius brak hij met de traditionele weergave van paarden en putte uit zijn eigen waarneming in stallen en maneges.

Nadat Vernets zus tijdens de Franse Revolutie door middel van de guillotine om het leven gebracht was gaf hij een tijdlang de brui aan de kunst.

Toen hij weer begon te schilderen tijdens de regering van de Directoire (1795–1799), koos hij in zijn werk een volledig andere aanpak. Hij begon rijkgedetailleerde oorlogshandelingen te tekenen en te schilderen ter meerdere eer en glorie van Napoleon Bonaparte. Dit werk viel bij de heersers in de smaak. Hij werd door Napoleon benoemd in het Legioen van Eer voor zijn schilderij Dageraad van Austerlitz. Koning Lodewijk XVIII onderscheidde hem met de Orde van Sint-Michiel. Tot zijn latere werk behoren weer jachttaferelen met ruiters.

In 1788 werd hij als lid toegelaten tot de École des Beaux-Arts in Parijs en in 1810 tot de Académie des Beaux-Arts. Naast zijn kunstige weergave van veldslagen, paarden en honden maakte hij ook humoristisch werk. Zijn genrestukken bezitten nu vooral ook waarde als bron van cultuurhistorische informatie.

Afbeeldingen[bewerken]