Antoon II van Lalaing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Antoon II van Lalaing
1533 - 1568
Emanuel van Meteren Historie ppn 051504510 Anthonis van Lalain.tif
Graaf van Hoogstraten
Periode 1555 - 1568
Voorganger Filips van Lalaing
Stadhouder van Mechelen
Periode 1566 - 1567
Stadhouder van Antwerpen
Periode 1567
Voorganger Willem van Oranje
Vader Filips van Lalaing
Moeder Anna van Rennenberg

Antoon II van Lalaing (1533-1568), 3e graaf van Hoogstraten was een Zuid-Nederlands edelman. In de geschiedschrijving wordt hij vaak kortweg Hoogstraten genoemd. Hij was landvoogd van de zelfstandige heerlijkheid Mechelen, een van de Zeventien Provinciën.

Familie[bewerken]

Antoon was een zoon van Filips van Lalaing en Anna van Rennenberg. Op 22-jarige leeftijd nam hij het Gelmelslot te Hoogstraten in bezit toen hij zijn overleden vader opvolgde als graaf; zijn broer George werd graaf van Rennenberg. Op jeugdige leeftijd werd hij landvoogd van Mechelen, en in 1558 mocht hij de Heilig Grafridders ontvangen voor hun eerste kapittel. In 1559 werd hij op het drieëntwintigste kapittel te Gent tegen de wens van Filips II gekozen als ridder in de Orde van het Gulden Vlies.[1] In 1560 huwde hij met Eleonora van Montmorency in Weert. Zij kregen een zoon, Willem.

Nederlandse Opstand[bewerken]

In augustus 1566 brak de Beeldenstorm uit en verving hij Willem van Oranje als gouverneur van Antwerpen. Net als de graven van Egmont en Horne werd ook Hoogstraten door de hertog van Alva gedagvaard om in Brussel voor de Raad van Beroerten te verschijnen. Hoogstraten reisde ook af naar Brussel, maar toen hij onderweg vernam dat de beide graven in hechtenis waren genomen, maakte hij rechtsomkeert, nam op zijn kasteel het hoogstnoodzakelijke en vluchtte te paard naar Keulen. Alva verbande graaf Hoogstraten, de grafelijke bezittingen werden verbeurd verklaard, hij werd beroofd van al zijn rechten en aandelen, en zijn bibliotheek moest naar Madrid worden overgebracht. Antoon II van Lalaing bleef de zijde Willem van Oranje steunen. In de slag bij Geldenaken, waar het leger van Willem van Oranje door Alva werd gedwongen zich terug te trekken over de Kleine Gete, werd hij getroffen in de voet door een losbranding van zijn eigen pistool en op 11 december 1568 bezweek hij aan zijn verwondingen.

Voorouders[bewerken]

Voorouders van Antoon II van Lalaing
Overgrootouders Joost van Lalaing (1437-1483)
∞ 1462
Bonne van Viefville (-)
Jacob I van Luxemburg-Saint Pol (1445-1487)

Maria van Berlaymont (1450-1529)
Herman VI van Rennenberg (1415-1471)

Amalia van Erbach-Michelstadt (-1484)
Jasper van Culemborg (1445-1504)

Johanna van Bourgondië (1459-1515)
Grootouders Karel I van Lalaing (1466-1525)

Jacoba van Luxemburg (-)
Willem van Rennenberg (1470-1545)

Cornelia van Culemborg (1486–1541)
Ouders Filips van Lalaing (1510-1555)

Anna van Rennenberg (1521-1583?)
Antoon II van Lalaing (1533-1568)
Blason Simon de Lalaing (1405-1477).svg

Noten[bewerken]

Referenties[bewerken]