Aziatische financiële crisis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Landen die het meest getroffen zijn door de Aziatische financiële crisis.

De Aziatische financiële crisis ook wel bekend als de Aziatische valutacrisis of lokaal als de IMF-crisis was een financiële crisis in een groot deel van Oost-Azië in 1997.

Voorgeschiedenis[bewerken]

Tot 1997 werd door Azië bijna de helft van de totale kapitaalinvoer van ontwikkelingslanden aangetrokken. De economieën van Zuidoost-Azië hadden hoge rentestanden wat aantrekkelijk was voor buitenlandse investeerders op zoek naar hoog rendement. Het resultaat was dat de regionale economieën veel buitenlandse investeringen ontvingen en dat de prijzen stegen. Tegelijk hadden de economieën van Thailand, Maleisië, Indonesië, de Filipijnen, Singapore en Zuid-Korea in de jaren tachtig en vroege jaren negentig een hoge economische groei van tussen 8 en 12% van het BNP. Deze prestatie werd toegejuicht door IMF en de Wereldbank en werd bekend als het "Aziatische economische wonder".

Begin van de crisis[bewerken]

De crisis begon in Thailand met de val van de Thaise baht als gevolg van de beslissing van de Thaise regering om de baht te laten zweven en de band met de Amerikaanse dollar te verbreken na geprobeerd te hebben deze te ondersteunen. Tegelijkertijd had Thailand een grote buitenlandse schuld die het land feitelijk bankroet maakte zelfs voor de val van de baht. De verminderde exportinkomsten die het gevolg waren van de devaluatie van de baht maakte een snel herstel onmogelijk zonder internationale interventie. Terwijl de crisis zich verspreidde zag het overgrote deel van Oost-Azië en Japan inzakkende valuta's, en dalingen in de aandelenmarkt en de waarde van beleggingen en een groei in private schuld.[1]

Fundamentele oorzaken[bewerken]

Internationale kapitaalstromen[bewerken]

De grote toename van internationaal geldverkeer, het gevolg van de verspreiding over de wereld van liberale economische ideeën en beleid, leidde tot meer liquiditeit maar ook volatiliteit in de wereldeconomie. Kapitaal kan heel makkelijk de wereld over reizen op zoek naar het hoogste rendement, maar ook heel snel weer teruggetrokken worden als het de investeerders te heet onder de voeten wordt. De liberalisering van de financiële sector in Oost-Azië in combinatie met onvoldoende capaciteit van de bestaande instellingen om dit te reguleren, heeft geleid tot maturiteits- en valutaproblemen en is een van de oorzaken geweest van de Aziatische financiële crisis[2]

Crony kapitalisme[bewerken]

Onder crony kapitalisme wordt een economie verstaan die gekenmerkt wordt door een nauwe band tussen het bedrijfsleven en de overheid. Succes in het bedrijfsleven is hierin afhankelijk van goede contacten met overheidsambtenaren. Dit kan zich uiten in bevoordeling in de toekenning van onder meer vergunningen, beurzen, en belastingkortingen. Dit corrumpeert het openbaar bestuur en verhindert een doelmatige regulering van de economie.

Bronnen[bewerken]

  1. (en) Kaufman, GG., Krueger, TH., Hunter, WC. (1999) The Asian Financial Crisis: Origins, Implications and Solutions: pp.195-6
  2. (en) Masaru Yoshitomi en ABDI Staff (2003) Post-Crisis Development Paradigms in Asia. Asian Development Bank Institute