Balegemse steen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zicht op de groeve

De Balegemse steen is een sterk kalkhoudende zandsteen die in de Belgische deelgemeente Balegem wordt gedolven. Men kan hem ook categoriseren als zandige kalksteen. Hij is zeer gevoelig voor zure regen. Balegemse steen is vrijwel identiek aan Ledesteen; deze benamingen worden dan ook wel als synoniemen gebruikt. In Nederland is vanouds de term Ledesteen algemener gebruikt. [1]

Een zee bedekte dit gebied, miljoenen jaren geleden (In het Midden-Eoceen, Lutetiaan (plaatselijk Lediaan)). Er ontstond een opeenhoping van (kalkhoudende) overblijfselen van in deze zee levende organismen. Daarmee bestaat kalksteen voornamelijk uit calciumcarbonaat (CaCO3) en vindt men er regelmatig fossielen in terug (schelpen, nautilussen, haaien- en roggentanden e.d.).

De steen wordt gevonden in schollen, met een harde kern, tussen zandlagen. De laag waarin de steen wordt gevonden ligt anno 2009 een viertal meter onder de bodem. De ontginning en bewerking van Balegemse steen is sedert 1976 heropgestart na een eeuw inactiviteit. De Romeinen gebruikten al Balegemse steen voor hun constructies.

Enkele gebouwen aan de Graslei te Gent zijn opgetrokken in Balegemse steen. Verder is hij onder meer gebruikt in de Brusselpoort te Mechelen, de Sint-Martinuskerk te Gent, de Sint-Annakerk te Bottelare en de Sint-Walburgakerk te Oudenaarde.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties