Basterdsuiker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bruinesuikerkristallen
Bruine en gele basterdsuiker

Basterdsuiker, ook wel bastaardsuiker of bruine suiker genoemd, of cassonade in België[1], wordt gemaakt door aan fijngemalen, witte, geraffineerde suiker een oplossing van invertsuiker toe te voegen. Aan het mengsel kan ook melasse en karamel worden toegevoegd. De karamel geeft de basterdsuiker ook wat meer smaak en een bruine kleur. Er is keus uit witte, gele (lichtbruine) en bruine basterdsuiker.

Basterdsuiker bevat meer water dan kristalsuiker. Door het hogere vochtgehalte klontert dit type suiker vrij snel. Als het opdroogt worden de klonten ook hard. Door het hoge vochtgehalte en de fijnere korrel lost basterdsuiker daarentegen ook sneller op. Het wordt dan ook vaak voor het bakken van taart gebruikt, omdat er door de fijnere structuur en het vocht een homogener gebak ontstaat.

Basterdsuiker kan het beste worden bewaard op een koele en droge plaats. Het is dan erg lang houdbaar.

Door bruine in plaats van witte suiker te gebruiken in bijvoorbeeld gebak krijgt het gebak een bruinere kleur. Speculaas bevat bruine suiker, omdat het anders een vrij bleke kleur krijgt.

Basterdsuiker heeft zijn naam te danken aan de dagen van de VOC, toen suiker van mindere kwaliteit voor het eerst vermengd werd met melasse en andere ingrediënten om een verkoopbaar product te maken.[bron?]

In 2013 werd basterdsuiker op een lijst van beschermde Europese landbouwproducten gezet, met als kwalificatie "gegarandeerde traditionele specialiteit"[2]