Gegarandeerde traditionele specialiteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een gegarandeerde traditionele specialiteit (afgekort GTS) is onderdeel van een Europese verordening die streekproducten een bescherming biedt tegen namaak. Voluit heet deze verordening: Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwprodukten en levensmiddelen.

De verordening is in 1992 door de Europese Raad in het leven geroepen. Sindsdien kent de Europese Unie drie beschermingscategorieën voor streekproducten, namelijk:

Er wordt een register bijgehouden van streekproducten die zijn erkend in een van deze categorieën. Op de lijst staan zo'n 600 streekproducten zoals balsamicoazijn uit Modena, Elzasser zuurkool en gorgonzola uit het noorden van Italië.

Voor elk beschermd product gelden meer of minder strenge regels: een vast procedé en een afgebakend gebied waar wordt geproduceerd. De producten worden in principe alleen binnen de EU beschermd tegen namaak, namaak uit niet-EU landen is dus niet beschermd. Wereldwijde bescherming ligt moeilijk binnen de Wereldhandelsorganisatie.

Bij de gegarandeerde traditionele specialiteit moet een product op traditionele wijze gemaakt worden.

Voorbeelden[bewerken]

België[bewerken]

België heeft vijf producten die dit label dragen.[1]

Nederland[bewerken]

Nederland heeft vier producten die dit label dragen.

Andere[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]