Bewakingscamera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Proef met verschillende typen camera's in het station van Aarschot

Een bewakingscamera is een camera,[1] voor cameratoezicht. Ze kunnen bijvoorbeeld in banken of winkels hangen ter preventie van diefstal of aan gebouwen.

Technische achtergrond[bewerken]

Bewakingscamera's bestaan normaal gesproken uit de volgende onderdelen: een sensorchip, een objectief en een behuizing (met verwarming of koeling en stroomvoorziening). Een beeldscherm en recorder zijn nodig voor de signaalverwerking.

Een bewakingscamera op een bouwplaats in Frankfurt

De kwaliteit van het beeld hangt af van de gebruikte CCD-chip of CMOS-chip en het objectief. Zwart/wit camera's zijn lichtgevoeliger dan kleurencamera's en dus geschikter voor inzet bij duisternis. Veel kleurencamera's kunnen overschakelen op zwart/wit als het licht vermindert.

De behuizing van bewakingscamera's is vaak opvallend omdat het de bedoeling is dat er een preventief effect door wordt veroorzaakt. Door de ondoorzichtige bol (een zogenaamde 'dome') kan de voorbijganger niet zien welke kant de camera op is gericht. De dome is er daarnaast om de camera te beschermen.

Het komt steeds vaker voor dat dit type camera's wordt gecombineerd met andere sensoren. Zo zijn er camera's met microfoons die geluid kunnen waarnemen of realtime kunnen analyseren om bepaalde 'incidenten' (zoals vechtpartijen, brekend glas of iets dergelijks) te detecteren. Ook bestaan er camera's die zijn uitgerust met een luidspreker waardoor een bewaker van afstand kan communiceren met degenen die in beeld zijn.