Beyerskameren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Niet te verwarren met Breyerskameren
Beyerskameren
Beyerskameren met de poort naar de regentenkamer en daarboven een gevelsteen
Basisgegevens
Locatie Utrecht, Lange Nieuwstraat 108-132/ Agnietenstraat 4 en 6
Coördinaten 52° 5′ NB, 5° 8′ OL
Gesticht in ca. 1597
Gesticht door Adriaen Beyer &
Alet Jansdogter
Monumentstatus rijksmonument[1]
Monumentnummer 36004
Detailkaart
Beyerskameren (Binnenstad)
Beyerskameren

De Beyerskameren zijn een rijksmonument in het Museumkwartier van de Nederlandse stad Utrecht.

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Oorspronkelijk werden rond 1597 twaalf vrijwoningen aan de Lange Nieuwstraat gesticht door Adriaen Beyer en zijn echtgenote Alet Jansdogter om arme mensen een onderdak te geven.[2] In 1599 waren de huisjes bewoonbaar. Omstreeks 1651 zijn er nog twee kameren in de aangrenzende Agnietenstraat aan toegevoegd. De bewoners kregen als preuves ook jaarlijks eten en brandstof uitgedeeld ter waarde destijds van 20 gulden.[3]

In 1960 werden de Beyerskameren gerestaureerd en gemoderniseerd waarna een maandelijkse huurprijs van 50 gulden aan de bewoners werd gevraagd voor de bekostiging ervan. De preuve werd ook dat jaar gestopt. Tot minstens circa 1984 bestonden er regenten die de kameren bestuurden. Zij streefden naar een evenwichtige verdeling tussen katholieken en protestanten. Anno 2021 worden alle gezindten toegelaten en nieuwe bewoners betalen een maandelijkse huurprijs van circa 450 euro. Achter de meeste woningen bevindt zich een vrij ruime tuin.

In het midden van de Beyerskameren bevindt zich een poort die leidt naar de oorspronkelijke regentenkamer, waarboven een gevelsteen is aangebracht met de tekst:

D.O.M

DEN ARMEN GETROUW
ADRIAEN BEŸER HEEFT ONS
GEFONDEERT EN ALET JANS
DOGTER ZŸN HUYSVROUW

A° 1597

Aan de Beyerskameren grenzen de Kameren Maria van Pallaes en het Universiteitsmuseum met de Oude Hortus.

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Marceline Dolfin, E.M. Kylstra en Jean Penders (1989), Utrecht. De huizen binnen de singels. Beschrijving, blz. 243-248, SDU uitgeverij, Den Haag / Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist.
  • W. Thoomes (1986, 4e druk), Hofjes in Utrecht, blz. 34-39, Waanders, Utrecht, ISBN: 9070482141.

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Informatie over rijksmonumentnummer 36004
    Informatie over rijksmonumentnummer 36272
    Informatie over rijksmonumentnummer 36273
  2. Adriaen Beyer overleed in 1596, zijn vrouw in 1588. Het echtpaar was kinderloos.
  3. Per kamer: 1 mud weit, 12 pond boter, 25 pond kaas en 10 zakken turf.
Zie de categorie Beyerskameren van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.