Bigfoot (cryptide)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pie Grande.jpg
Bigfoot ill artlibre jnl.png

Bigfoot (de Indiaanse naam luidt Sasquatch, dat 'wildeman' betekent) is een veronderstelde primaatsoort uit de Verenigde Staten en Canada, en zou – indien hij leeft – er een zijn, die net als de mens rechtop kan lopen, met een volwassen lengte van 1,80 tot zo'n 2,50 m en een geschat gewicht van 100 tot 450 kg.[bron?]

Het mogelijke bestaan van Bigfoot is een typisch onderzoeksobject van de cryptozoölogie.[1]

Indien Bigfoot bestaat, zal hij waarschijnlijk afstammen van de Gigantopithecus uit Azië, die dan net als de mens zo'n 13.000 jaar geleden zijn weg over de ijskap tussen Noord-Azië en Canada zou hebben gebaand. Men dacht dat deze primaatsoort 13.000 jaar geleden was uitgestorven, maar de landengte naar Amerika kan een mogelijkheid geboden hebben tot een invasie van dat continent. In dat geval zou niet elke Bigfoot vertrokken zijn, aangezien de waarnemingen van de "verschrikkelijke sneeuwman" (Yeti), Migyur, Almas, Yeren, Gin-sung (de oosterse broer van Bigfoot) enz. in Azië en Oceanië gewoon doorgaan.[bron?]. Neanderthaler wordt ook wel genoemd als voorouder. Gevonden materiaal dat op DNA was getest wees op allerlei dieren, voornamelijk beren.

Er zijn foto's van Bigfoot, maar deze zijn aantoonbaar door de mens gemanipuleerd, net als met het Monster van Loch Ness vaak het geval is geweest. Het enige grote "bewijs" zou een filmopname uit 1967 zijn, gemaakt door Roger Patterson en Bob Gimlin, die een vrouwelijke Bigfoot tegenkwamen in een open gebied in een bos in Bluff Creek, Californië. De film Planet of the Apes was toen net in de bioscoop uitgebracht. Mogelijk hebben Patterson en Gimlin een grappenmaker weten te filmen. Aanhangers van de theorie dat Bigfoot zou bestaan, schermen onder andere met de methode waarbij een van de frames uit de film gekopieerd werd en vergeleken met een man in een apenpak. Zij stellen dat de proporties van de armen en benen nooit door een mens gekopieerd zouden kunnen worden, omdat zowel de armen als de benen langer zijn dan die van een mens.

Uiterlijk[bewerken]

Uit de verschillende bronnen op youtube komt het volgende beeld naar voren: "Het gaat om een zoogdier, een mensachtige, maar ook een beer wordt wel genoemd. Een volwassen lengte van 1,80 tot zo'n 2,50 m (6-8 feet). Armen en benen zijn relatief (iets) langer dan een mens waardoor het aan een gorilla doet denken. Grote handen. Gewicht tot 300 kg (700 pound range). Goed ontwikkeld gespierd bovenlichaam. Het is zwaar behaard, donker bruin, zwart achtig, met soms lichtere vlekken. Het haar is ongeveer 10 cm lang. Meestal, eigenlijk altijd, rechtop lopend, maar kan ook door bomen slingeren. Mensachtig gezicht, geen hondesnuit of zo, stevig voorhoofd. Mensachtige tanden, wit, grote hoektanden. Weinig lippen. Het wordt zowel 's nachts als overdag gezien. Het draagt geen kleding. Is fysiek duidelijk, beangstigend, groter en sterker dan een mens, kan sneller lopen, zwaardere stenen en takken gooien volgens een schatting minstens 10 maal sterker dan een mens. Is meestal alleen, maar ook wel in kleine groepjes van twee, drie of vier individuën. Stinkt (visachtig). Over geluid / taal wordt weinig gezegd, meestal ook omdat de afstand vrij groot is, soms wordt schreeuwen genoemd, maar ook grommen, waarschijnlijk maakt het weinig geluid. Als voedsel wordt genoemd hert en vis. Die het dan zelf vangt, maar ook steelt van mensen. Verblijfplaatsen: Natuurlijk gebied, bergachtig / bosachtig, vaak met sneeuw. (Rocky moutains). Grotten, of zelfgemaakte primitieve hutten van bergen takken. Moet goed in staat zijn om kou te weerstaan.

Ontstaan van de legende[bewerken]

De eerste schriftelijke vermeldingen van Sasquatch dateren uit de jaren 1920. John W. Burns was een onderwijzer en ambtenaar in het Chehalis-reservaat nabij de stad Harrison Hot Springs, in de regio Fraser Valley in de Canadese provincie Brits-Columbia. Hij verzamelde ooggetuigenverslagen van ontmoetingen en stelde de naam Sasquatch voor: een verengelsing van een woord uit de vastelanddialecten van het Halkomelem, een van de Kustsalishtalen.[2]

De oorspronkelijke Sasquatches hadden weinig gemeen met de wezens van later in de twintigste eeuw, en waren eigenlijk reuzenindianen. Ze hanteerden vuur, spraken vlot en leefden in dorpen. Dat veranderde toen in 1957 de provinciale regering subsidies uitloofde voor projecten in het kader van de viering van het honderdjarig bestaan van Brits-Columbia. De stad Harrison Hot Springs vroeg 600 dollar voor het organiseren van een zoektocht naar de Sasquatch. De subsidie werd geweigerd, maar als publiciteitsstunt was het project bijzonder geslaagd: het haalde de voorpagina van kranten in heel Canada, en dat genereerde op zijn beurt verhalen over de hele wereld. Het was William Roe die aan de pers een ooggetuigenverslag deed (van een ontmoeting uit 1955) waaruit de hedendaagse vorm en het hedendaagse gedrag van Bigfoot zijn ontstaan: een aapachtig wezen dat bladeren eet.[2] Tegenwoordig zijn er op Youtube veel filmpjes te vinden over dit onderwerp. Mensen spreken over ontmoetingen, over hoe het dier stinkt, dat het vis steelt en er zijn ook kleine onduidelijke filmpjes en ooggetuigeverslagen, want tegenwoordig heeft iedereen een telefoon waarmee opnames gemaakt kunnen worden. Sommige verhalen komen erg geloofwaardig over. De redenatie is meestal dat het zo moeilijk is om de filmpjes te maken dat het wel moet kloppen. Er wordt gespeculeerd dat ze soms mensen kidnappen en dat een aantal verdwijningen op hun naam geschreven kunnen worden, maar ook dat ze mensen helpen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]