Bikini Kill

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bikini Kill
Bikini Kill live in 1991
Bikini Kill live in 1991
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1990-1997, 2017, 2019-heden
Oorsprong Olympia, Washington
Genre(s) Riot grrrl, punkrock
Label(s) Kill Rock Stars, Bikini Kill Records
Bezetting
Huidige leden Kathleen Hanna
Kathi Wilcox
Tobi Vail
Erica Dawn Lyle
Oud-leden Billy Karren
Website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Bikini Kill is een Amerikaanse punkband afkomstig uit Olympia, Washington die is opgericht in 1990. De aanvankelijke bezetting van de band bestond uit zanger Kathleen Hanna, gitarist Billy Karren, basgitarist Kathi Wilcox en drummer Tobi Vail.

De band staat bekend om diens rol in de ontwikkeling van de riot grrrl, een Amerikaanse beweging en muziekgenre dat ideologische inspiratie trekt uit de derde feministische golf en op muzikaal vlak uit de grunge en de punkmuziek. De teksten van Bikini Kill bevatten vaak radicaal feministische boodschappen en de muziekstijl van de band wordt grotendeels beïnvloed door de hardcore punk.

Na het uitgeven van twee studioalbums, diverse ep's en singles en twee verzamelalbums, werd de band in 1997 opgeheven. In 2017 speelde Bikini Kill een eenmalige reünieoptreden en sinds 2019 is de band weer actief en bezig met een korte tournee.

Geschiedenis[bewerken]

Bikini Kill werd opgericht in in Olympia in oktober 1990 door zanger Kathleen Hanna, gitarist Billy Karren, basgitarist Kathi Wilcox en drummer Tobi Vail. Hanna, Vail en Wilcox leerden elkaar kennen op het Evergreen State College in Washington.[1] De band werd rond deze tijd opgericht en begon samen met het schrijven van nummers. Al vanaf het vroege begin spoorde Bikini Kill vrouwen aan om tijdens hun concerten naar voren te komen, en zo een omgeving te creëren die vooral op vrouwen was gericht. Desondanks bestond de aanhang van de band voor een groot deel ook uit mannen.[2]

Riot grrrl-muzikant Lois Maffeo nam oorspronkelijk Bikini Kill aan als bandnaam, geïnspireerd op de film The Million Eyes of Sumuru (1967). Zij en haar vriend Margaret Doherty gebruikten de naam voor een eenmalige voorstelling in de late jaren 1980. De naam beviel Vail en ze besloot deze voor haar eigen band te gebruiken nadat Maffeo had gekozen voor de bandnaam Cradle Robbers.

Kathleen Hanna live met Bikini Kill in Sydney (Australië) in 1996.

Na het uitgeven van een een demo-cassette getiteld Revolution Girl Style Now!, bracht Bikini Kill de ep Bikini Kill uit via het platenlabel Kill Rock Stars. Het album, dat werd geproduceerd door Ian MacKaye (van Minor Threat en Fugazi), bezorgde de band enige bekendheid.[1] Het debuutalbum, Pussy Whipped, werd in september 1993 uitgebracht. Bikini Kill reisde af naar Londen en werkte daar samen met de Engelse riot girrrl-band Huggy Bear samen aan het splitalbum Our Troubled Youth/Yeah Yeah Yeah Yeah. Bikini Kill ging hierna, in de lente van 1993, samen met Huggy Bear op tournee door het Verenigd Koninkrijk.[1] Deze tournee is het onderwerp van een documentairefilm van Lucy Thane, getiteld It Changed My Life: Bikini Kill in the UK. Bij hun terugkeer in de Verenigde Staten begon de band te werken met Joan Jett van The Runaways, wiens muziek door Hanna wordt beschreven als een vroeg voorbeeld van de riot grrrl-beweging. Jett produceerde de single "New Radio/Rebel Girl" (1993) voor de band, en Hanna schreef verschillende nummers op Jett's studioalbum Pure and Simple (1994).[3]

Het jaar daarop, in 1994, kreeg de riot grrrl-beweging voortdurend aandacht in de Amerikaanse media en Bikini Kill werd steeds vaker als een pionier van de beweging genoemd. Hanna riep op tot "media blackout" onder aanhangers van de beweging, omdat zij vonden dat de band en de beweging door de media verkeerd werden voorgesteld.[4] De reputatie van de pionier is blijven bestaan, maar Hanna herinnert zich: "[Bikini Kill] werd in de jaren 90 belasterd en gehaat door zoveel mensen, en ik denk dat dat een beetje uit de geschiedenis is geschreven. Mensen gooiden kettingen naar onze hoofden - mensen haatten ons - en het was echt, heel moeilijk om in die band te zijn."[2][5]

Het tweede en laatste studioalbum van de band, Reject All American, werd uitgebracht in 1996. Nadat de band werd opgeheven in 1997, werd een verzamelalbum van singles gecompileerd tussen 1993 en 1995 en uitgebracht in 1998 onder de titel The Singles.

In 2017 kwamen Hanna, Wilcox en Vail weer bijeen om een nummer te spelen ter ere van de uitgave van het boek The Raincoats van Jenn Pelly.[6] Op 15 januari 2019 kondigde Bikini Kill vier concerten in de Verenigde Staten aan.[7] De formatie voor deze concerten bestaat uit Hanna, Wilcox, Tobi Vail en de nieuwe gitarist Erica Dawn Lyle, die Billy Karren vervangt.[8]

Leden[bewerken]

Huidige leden
  • Kathleen Hanna - zang
  • Kathi Wilcox basgitaar
  • Tobi Vail - drums
  • Erica Dawn Lyle - gitaar
Oud-leden
  • Billy Karren - gitaar

Discografie[bewerken]

Studioalbums
Verzamelalbums
Singles
Titel Jaar Album
"New Radio"/"Rebel Girl" 1993 (geen)
"The Anti-Pleasure Dissertation" 1995
"I Like Fucking"
"Take on Me"/"Capri Pants"
(met Team Dresch)
1996 Reject All American
Andere albums
Titel Jaar Soort
Revolution Girl Style Now! 1991 demo-album
Bikini Kill 1992 ep
Our Troubled Youth/Yeah Yeah Yeah Yeah 1993 splitalbum met Huggy Bear