Blob-architectuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het Kunsthaus Graz, een voorbeeld van BLOB
The Sage Gateshead, door Norman Foster

Blob-architectuur, ook wel blobitectuur en BLOB genoemd, is een architectuurstijl waarbij de buitenkant van een bouwwerk grillige vormen heeft.

Oorsprong van de term BLOB[bewerken]

Blob-architectuur, ook wel aangeduid met de term BLOB , deze term is bedacht door de architect Greg Lynn in 1995. Lynn hield zich bezig met experimenten in digitale ontwerptechnieken met CAD-programma's. Hij gebruikte de term 'blob' om de vorm te beschrijven die ontstond na het aanklikken van een wolk willekeurige punten in een CAD-computerprogramma. Naast het Engelse woord voor 'klodder' is het ook afgeleid van de computerterm BLOB (binary large object): het dataformaat waarmee deze vormen werden opgeslagen in een database. (bilinear object)

Types Blob-architectuur[bewerken]

Er zijn vier verschillende types, afhankelijk van het feit of het inwendige van het gebouw de grillige buitenkant volgt.

Type I[bewerken]

De vloeren zijn rechthoekig en volgen de buitenwand niet; de vloeren worden gedragen door van de buitenwand gescheiden dragers. Voorbeeld: het Guggenheim Museum in Bilbao.

Type II[bewerken]

De vloeren volgen de buitenwand, maar worden apart ondersteund. Voorbeeld: het Vrijheidsbeeld in New York.

Type III[bewerken]

De vloeren volgen de buitenwand, en de ondersteuningen zitten in de buitenwand verwerkt.

Type IV[bewerken]

De vloeren volgen de buitenwand, en worden door de (versterkte) buitenwand gedragen. De buitenwand is de drager. Zie exoskelet. Voorbeeld: het Swiss Re-gebouw in Londen.

Verwante stromingen[bewerken]