Computer-aided design

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een beeld gemaakt met AutoCAD-software.

Computer-aided design (CAD) is het ontwerpen van onder meer constructies en apparaten met behulp van computerprogramma's.

Het letterwoord CAD stond oorspronkelijk voor computer-aided drafting. Nadien is dit geëvolueerd naar computer-aided design. Vrij vertaald in het Nederlands betekent dit laatste "met behulp van de computer ontwerpen", of, korter, "computerondersteund ontwerpen".

CAD wordt toegepast in diverse vakgebieden waaronder de architectuur (ook wel computer-aided architectural design, CAAD), bouwkunde, landmeetkunde, civiele techniek, stedenbouwkunde, technisch beheer, werktuigbouwkunde, elektrotechniek en elektronica, staalbouw, wegenaanleg, topografie, industrieel ontwerp en archeologie.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen 2D-, 2½D- en 3D-systemen. De 2D-systemen worden gebruikt om technische tekeningen te maken, de 2½D-systemen zijn een uitbreiding met diepte voor CNC-gestuurde machines (CAM) en de 3D-systemen werken met draad-, oppervlakte-, volume- of solid-modellen. Met deze laatst genoemde kunnen dan bij sommige implementaties ook weer min of meer volledige 2D-tekeningen gegenereerd worden.

De meeste CAD-systemen werken (of zijn compatibel) met het DWG-formaat (DraWinG).

In de bouwkunde en installatietechniek is de volgende stap in CAD-tekensystemen, na het 3D-systeem, het BIM: Building Information Model of bouwwerkinformatiemodel. Aan 3D-objecten worden dan ook andere gegevens gekoppeld. Een onafhankelijk uitwisselingsformaat voor BIM's is IFC (Industry Foundation Classes).

Momenteel worden IFC-bestanden alleen nog gebruikt in bouwkundige applicaties als Autodesk Revit, Archicad of Bentley AecoSim Building Designer. In applicaties voor civiele techniek (weg- en waterbouw) is het uitwisselingsformaat momenteel nog LandXML. In de toekomst is de verwachting dat dit ook aan deze applicaties wordt toegevoegd.