Bramble Cay-mozaïekstaartrat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bramble Cay-mozaïekstaartrat
Status: Uitgestorven (2014)[1] (2016)
Bramble-cay-melomys.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Rodentia (Knaagdieren)
Familie: Muridae (Muisachtigen)
Geslacht: Melomys
Soort
Melomys rubicola
Thomas, 1924
Bramble Cay-mozaïekstaartrat op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Bramble Cay-mozaïekstaartrat (Melomys rubicola) is een knaagdier uit het geslacht Melomys dat voorkomt in Australië. Hij leeft alleen op Bramble Cay, een koraaleilandje in het noorden van het Groot Barrièrerif. Er werd voor het eerst melding gemaakt in 1845, toen zeemannen er naar eigen zeggen de ‘grote ratten’ met pijl en boog neerschoten. Het is het enige zoogdier dat alleen op een eilandje in het Groot Barrièrerif voorkomt. Hij foerageert in kruidenveldjes en op het strand en slaapt in een hol. Er zijn waarschijnlijk maar een paar honderd dieren van deze soort. Hij wordt bedreigd doordat het hele eiland door erosie dreigt te verdwijnen.

Deze soort lijkt sterk op Melomys capensis uit Kaap York, het dichtstbijgelegen vasteland, maar verschilt ervan in een aantal eiwitten. De enige morfologische verschillen zijn dat de Bramble Cay-mozaïekstaartrat iets groter is en dat de schubben op de staart opgericht zijn, zodat de staart ruig aanvoelt. De kop-romplengte bedraagt 140 tot 160 mm, de staartlengte 145 tot 180 mm en het gewicht ongeveer 100 gram. Vrouwtjes hebben 0+2=4 mammae.


Volgens Australische wetenschappers is dit de eerste zoogdiersoort die is uitgestorven als gevolg van klimaatveranderingen veroorzaakt door de mens. Van de Bramble Cay-mozaïekstaartrat is namelijk geen spoor meer te vinden. Volgens onderzoek heeft de rat het onderspit moeten delven door een stijgende zeespiegel en extreme weersomstandigheden. Hierdoor kromp het eiland steeds meer in het begin van de 21ste eeuw, waardoor de rat uiteindelijk geen woonruimte meer over had. Ook had het zoute zeewater de planten en plantgroei en begroeiing op het eiland dusdanig beschadigd dat de mozaïekstaartrat niets meer te eten had.[2]

Literatuur[bewerken]

  • Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press.