Brenda Milner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Brenda Milner
Brenda Milner
Brenda Milner
Algemene informatie
Land Canada, Verenigd Koninkrijk
Geboortedatum 15 juli 1918
Geboorteplaats Manchester
Werk
Beroep neurowetenschapper, psycholoog, academisch docent
Werkveld neuropsychologie
Werkgever(s) McGill-universiteit
Studie
School/universiteit McGill-universiteit, Newnham College, Universiteit van Cambridge, Withington Girls' School
Promotor Donald Hebb
Academische graad Doctor of Philosophy
Familie
Echtgenoot Peter Milner
Persoonlijk
Woonplaats Montreal
Talen Engels
Schrijftaal Engels
Diversen
Lid van Royal Society, National Academy of Sciences, American Academy of Arts and Sciences, Royal Society of Canada
Prijzen en onderscheidingen Fellow of the Royal Society, Kavli-prijs voor neurowetenschap, Metgezel van de Orde van Canada, Officier in de Nationale Orde van Quebec, Grand Officer of the National Order of Quebec, Balzanprijs, Gairdner Foundation International Award, NAS Award in the Neurosciences, Pearl Meister Greengard Prize, Karl Spencer Lashley Award, William James Fellow, Canadian Medical Hall of Fame, Neuronal Plasticity Prize, Dan David Prize, APA Award for Distinguished Scientific Contributions to Psychology, honorary doctorate at the Laval University, Killam Prize, Kavli Prize, CSS Fellow, lid van de Royal Society of Canada, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Honorary doctor of the University of Ottawa, Ralph W. Gerard Prize, CPA Donald O. Hebb Award for Distinguished Contributions to Psychology as a Science, Orde van Canada, Nationale Orde van Quebec, Prix Wilder-Penfield
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie hier bewerken.

Brenda Milner, geboren als Brenda Langford (Manchester (Verenigd Koninkrijk), 15 juli 1918), is een Brits-Canadese onderzoekster die veel heeft bijgedragen aan de neuropsychologie, in het bijzonder op het gebied van geheugen en cognitie.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Brenda Langford studeerde en deed wetenschappelijk onderzoek aan Newnham College van de Universiteit van Cambridge. In 1944 trouwde ze met Peter Milner en vertrok met hem naar Canada. Zij werd in 1950 medewerker van Wilder Penfield en promoveerde in 1952 bij Donald O. Hebb aan de McGill-universiteit in Montreal, waar ze later zelf hoogleraar werd. Zij was een van de eersten die de effecten omschreven van schade aan de mediale temporale kwab op het geheugen. Haar bijdrage aan het onderzoek naar de befaamde patiënt HM (Henry Molaison), als co-auteur van William Beecher Scoville, maakt hiervan een belangrijk onderdeel uit.[1]

In een aantal beroemde studies naar het functioneren van de mediotemporale cortex toonden Scoville en Milner aan dat amnesie als gevolg van schade aan dit hersengebied gekarakteriseerd wordt door het onvermogen om nieuwe herinneringen aan te maken, terwijl andere cognitieve eigenschappen intact zijn gebleven. Daarnaast toonden zij een dissociatie aan tussen motorisch en episodisch leren en geheugen, aangezien patiënten met schade aan de mediotemporale cortex wel in staat zijn om procedureel te leren.

Naast haar werk over de mediotemporale cortex hield zij zich ook bezig met lateralisatie van de hersenen en het functioneren van de frontale kwab. Aan haar zijn meer dan twintig eredoctoraten toegekend door universiteiten over de gehele wereld.

Op haar 100e verjaardag in 2018 was ze nog altijd actief in haar vakgebied en had ze nog de supervisie over onderzoekers.[2]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Brenda Milner geeft college op 96-jarige leeftijd